Een madridista-fan vatte het duidelijk samen na de laatste wrijvingen in de kleedkamer: “Hoe slechter, hoe beter voor Mourinho om te komen”. De uitspraak kwam net na de confrontaties tussen Rüdiger en Carreras, en tussen Tchouaméni en Valverde, waarbij de laatste ook terugdeed.
Het is opvallend dat dezelfde club die het seizoen begon met een inzet op Xabi Alonso nu de komst van José Mourinho overweegt, een zo tegengesteld profiel. De San Sebastiaan kwam met een onberispelijk imago: jong, voormalig speler van de club zonder enige smet en een voorbeeldige burger.
Velen zagen hem zelfs als een sociale held nadat hij zich verzette tegen de Belastingdienst en zijn rechten ferm verdedigde. Die perceptie is begonnen te veranderen onder een deel van de aanhang wanneer de resultaten tegenvallen en de spanningen binnen het team opduiken.
De incidenten tussen spelers hebben de focus gelegd op de noodzaak van een leider met karakter. Het idee dat een meer ervaren en controversiële trainer zoals Mourinho de harde hand zou kunnen bieden die sommigen eisen, wint aan kracht onder degenen die in de huidige situatie een kans zien voor een radicale verandering.