Jorge Valdano is terug in het actuele nieuws rond Real Madrid met een afgewogen en diepgaande reflectie over de uitoefening van macht binnen de club. In zijn nieuwe column in El País onder de titel “El poder no necesita micrófono” onderzoekt de Argentijnse oud-voetballer en voormalig bestuurder de recente persconferentie van Florentino Pérez en concludeert dat wie zo’n solide staat van dienst heeft opgebouwd, geen stem hoeft te verheffen om zijn positie te bevestigen.
Valdano vertrekt vanuit een heldere observatie: Florentino Pérez ging voor de microfoons zitten om geruchten te ontkrachten, zijn leiderschap te versterken en zijn toekomst bij de club te schetsen. Toch maakt het gewicht van zijn persoon en de behaalde resultaten die inspanning overbodig. De voorzitter heeft Real Madrid op zakelijk, sportief en institutioneel vlak opnieuw opgebouwd tot een positie die niemand serieus betwist.
De Argentijn herinnert eraan dat Florentino Pérez beschikt over titels, miljoeneninkomsten, internationaal prestige, een vernieuwd stadion en een vrijwel totale electorale controle binnen de club. Vanuit die basis is elke poging tot uitleg of verdediging volgens Valdano overbodig.
De kernboodschap van de column is duidelijk: Real Madrid vertegenwoordigt de macht in het wereldvoetbal en Florentino Pérez belichaamt diezelfde macht. Valdano benadrukt dat de club geen kwetsbare instelling is die via de media om hulp moet vragen. Het is de invloedrijkste entiteit in de koningssport, waardoor elke klacht of eis vanuit die machtspositie anders klinkt.
Valdano gaat rechtstreeks in op het Negreira-schandaal en noemt het “een enorm schandaal”. Tegelijkertijd plaatst hij een belangrijke nuance: het erkennen van de ernst van de zaak betekent niet dat dit alle recente resultaten verklaart. De voormalig directeur-generaal verwerpt de stelling dat Real Madrid meerdere landstitels zijn ontnomen door arbitragebeslissingen en meent dat de huidige kloof met Barcelona op het veld wordt bepaald, niet in de bestuurskamers.
Voor Valdano worden grote clubs afgerekend op wat ze op het gras presteren en niet op een voortdurend verhaal van onrecht.
Een van de opvallendste observaties in de column is dat “met woorden de strijd aangaan” kan wijzen op een gebrek aan argumenten wanneer de feiten de club al steunen. Real Madrid hoeft zich volgens Valdano niet in polemieken te storten, omdat zijn geschiedenis en titels voor zichzelf spreken. Grootheid verdedig je het best door te presteren en te winnen, niet door te protesteren.
De tekst besteedt ook aandacht aan de kleedkamer. Valdano herinnert eraan dat elke topploeg gedurende een seizoen momenten van spanning, discussie en crisis kent. Doorslaggevend is niet de totale afwezigheid van conflicten, maar het bestaan van leiderschap dat voorkomt dat een ruzie uitgroeit tot een diepe kloof. In die zin ziet hij de interventie van Florentino Pérez als een poging om de gemoederen te kalmeren na dagen van mediagerucht.
Valdano waarschuwt bovendien subtiel voor de omgeving van de macht. Hij merkt op dat Florentino Pérez sprak over gelukwensen na zijn persconferentie, maar waarschuwt dat je alleen omringen met lof de waarneming van de werkelijkheid kan vertekenen. Vleiers helpen zelden om fouten te corrigeren en bevestigen meestal alles zonder de nodige, soms ongemakkelijke, tegenwerpingen te geven.
El poder no necesita micrófono.
De column fungeert als een interne wake-upcall binnen de Madrid-cultuur. Valdano erkent en waardeert het legacy van Florentino Pérez, plaatst hem in de clubgeschiedenis en vraagt daarom juist om meer statuur. Wanneer de macht zo evident is, hoeft men zich niet bij elke stap te verantwoorden. Real Madrid hoeft zich niet als slachtoffer op te stellen om een van de wereldwijde referenties in het voetbal te blijven.
De conclusie van Valdano is helder: de club bereikt zijn grootste kracht wanneer hij speelt, wint en zijn resultaten laat spreken in plaats van zijn luidsprekers. Want echte macht, zoals de titel van zijn column aangeeft, heeft geen microfoon nodig.