De Cannes Film Market is dit jaar ongewoon rustig. Normaal gonst het hier rond deze tijd van grote deals en biedoorlogen, maar nu vinden er vooral beleefde screenings en voorzichtige gesprekken plaats. De onafhankelijke filmsector bevindt zich in een overgangsfase en zoekt naar nieuwe manieren om projecten te financieren en kijkers te bereiken.
Het ooit betrouwbare pay-one televisievenster is grotendeels verdwenen. Streamingdiensten onderhandelen nu rechtstreeks en op eigen voorwaarden, waardoor het financiële vangnet verdwijnt dat distributeurs vroeger in staat stelde om vroegtijdig in projecten te stappen op basis van talent en scripts. Zonder die voorschotten, vooral bij budgetten boven de 50 miljoen dollar, aarzelen kopers tenzij een film duidelijk mainstream-theatraal potentieel heeft.
David Garrett van Mister Smith Entertainment wijst op de verschuiving. Producenten vertrouwen nu zwaarder op equity-financiering en soft money om budgetten rond te krijgen. Het resultaat is een kopersmarkt met minder partijen die bereid zijn grote bedragen te committeren voordat de camera’s draaien.
Er ontstaan nieuwe benaderingen. Watermelon Pictures, het in Chicago gevestigde bedrijf van de broers Badie en Hamza Ali, bouwt zijn slate rond betrokken publiek in plaats van traditionele presales. De distributeur richt zich op Palestijnse verhalen en heeft titels gesteund als Annemarie Jacir’s Palestine 36, Kaouther Ben Hania’s The Voice of Hind Rajab en Cherien Dabis’ All That’s Left of You, die elk de Oscar-shortlist voor beste internationale film haalden.
Watermelon bereikt kijkers via WhatsApp-groepen, lokale leiders en social media influencers in plaats van mainstream reclame. Deze grassroots-strategie richt zich precies op de gemeenschappen die de films bedienen.
Faith-based projecten laten nog sterkere resultaten zien. Angel Studios zet de snelle internationale expansie voort na successen als Sound of Freedom. De multi-seizoenenserie The Chosen is uitgegroeid tot een groot fenomeen door direct contact met fans te onderhouden. Maker Dallas Jenkins houdt een doorlopende tekstketen met 3,5 miljoen volgers.
In de 21e eeuw, als je geen directe verbinding met je publiek hebt en je film voor zichzelf laat spreken, raak je de controle over het gesprek kwijt.
Online creators brengen ingebouwde publieken mee naar speelfilms. Markiplier’s zelf gedistribueerde sci-fi horrorfilm Iron Lung heeft wereldwijd al meer dan 50 miljoen dollar opgebracht. Op de markt van dit jaar springt Jordan Firstman’s Club Kid eruit als een van de heetste titels, gedragen door zijn grote Instagram-volgers uit de virale sketches uit de pandemieperiode.
Deze voorbeelden vervangen het oude systeem niet volledig. Community-modellen vragen meer inspanning om op te schalen. Toch laten ze samen zien dat er nog steeds veel kijkers zijn voor onafhankelijke films. De uitdaging ligt nu in het bereiken van die kijkers via kerken, messaging-apps, commentsecties en andere directe kanalen die passen bij hoe mensen vandaag verhalen ontdekken.