Voor de veertiende keer in de geschiedenis staan twee Spaanse tennissers samen op de affiche van de ATP Finals. De huidige editie betreft Carlos Alcaraz en Martín Jódar, die het seizoenseinde-toernooi hervatten na een onderbreking van elf jaar zonder dubbele Spaanse vertegenwoordiging.
Het eerste precedent dateert uit 1972, toen Manolo Orantes en Andrés Gimeno samen aantraden. Tot 1994 moest worden gewacht op het volgende Spaanse dubbel, bestaande uit Sergi Bruguera en Alberto Berasategui. Bruguera herhaalde dat in 1997, ditmaal samen met Carlos Moyá.
In 1998 vormden Moyá en Álex Corretja een duo. Corretja werd kampioen van het toernooi, destijds in Hannover, na in de finale zijn landgenoot Moyá te hebben verslagen. Die titel, samen met die van Orantes in 1976, vormt een van de twee successen van de Armada in de competitie.
Het jaar 2002 betekende een record met drie Spaanse rackets in de groepsfase van Shanghai: Moyá, Juan Carlos Ferrero en Albert Costa. Moyá en Ferrero herhaalden hun aanwezigheid in 2003. In 2006 kwamen opnieuw twee Spanjaarden uit met Rafa Nadal en Tommy Robredo.
Nadal en David Ferrer vormden een duo in 2007, 2010, 2011, 2013 en 2015. In 2009 deelde Nadal de aanwezigheid met Fernando Verdasco. Deze jaren verstevigden de vaste aanwezigheid van het Spaanse tennis in het evenement.
Achtentwintig jaar na de laatste Spaanse titel in de finale gaat Alcaraz de ATP Finals in met een persoonlijke evaluatie van het seizoen. "Het jaar was als een achtbaan: ik begon met winnen, moest halverwege het jaar stoppen en ben weer gaan winnen. Voorlopig geef ik mezelf een 7,5, maar wat er in Turijn en op de Davis Cup gebeurt, bepaalt dat cijfer", reflecteert de speler uit Murcia.
Het jaar was als een achtbaan: ik begon met winnen, moest halverwege het jaar stoppen en ben weer gaan winnen. Voorlopig geef ik mezelf een 7,5, maar wat er in Turijn en op de Davis Cup gebeurt, bepaalt dat cijfer.