Het Eurogamer-team komt terug met een nieuwe editie van hun vaste gamingdagboek, waarin de titels worden uitgelicht die de afgelopen week hun aandacht hebben getrokken. Medewerkers vertellen over persoonlijke ontdekkingen, lange sessies en onverwachte momenten in zowel klassieke als moderne releases.
Kelsey geeft toe dat ze niet de diepe nostalgie voelt die velen hebben voor The Legend of Zelda: Ocarina of Time, maar het spel heeft haar al snel voor zich gewonnen. Ze beschrijft hoe ze door Hyrule rent, potten kapotslaat en emotioneel reageert op de verhaalhoogtepunten, vooral die met Saria.
Ze vergelijkt de ervaring met Dark Souls voor jongere spelers en prijst de mix van magie, voldoening en melancholie. Griezelige en innemende vijanden verschijnen naast valkuilen in dungeons en intrigerende npc’s, wat een warm gevoel geeft tijdens het spelen. Kelsey hoopt nu dat Nintendo een remake in de stijl van Ocarina of Time maakt voor Majora's Mask en mogelijk Super Mario 64.
Marie richt zich op dezelfde klassieker en benadrukt Links oordelende gezichtsuitdrukkingen bij het ontmoeten van verschillende personages. Ze vindt de branie bijzonder vermakelijk op locaties als Kakariko Village.
Een verrassing kwam tijdens een tocht naar de Forest Temple nadat er zeven jaar in-game tijd waren verstreken. Terwijl ze genoot van de muziek van de Lost Woods, kwam ze Moblins tegen die zich omdraaiden en veel meer lieten zien dan verwacht, een ontmoeting die haar volledig overrompelde.
Connor heeft veel vrije tijd besteed aan World of Warcraft, waarbij hij beide hoofdberoepen boven level 225 heeft gebracht en een punt heeft bereikt waarop levels langzamer gaan en betere uitrusting verschijnt. Hij maakte een extra alt-personage puur voor extra opslag.
De toewijding heeft invloed gehad op zijn routine buiten het spel. Een sportschool stuurde een herinneringsmail na gemiste bezoeken, maar Connor merkt dat zijn slaapritme is verschoven en dat thuistrainingen voorlopig de reguliere workouts hebben vervangen.
Bertie keert terug naar de Fire Emblem-serie na een tijd weg te zijn geweest sinds het 3DS-tijdperk. Eerste indrukken waren onder meer een opzichtige presentatie en eenvoud, maar het spel heeft hem gegrepen naarmate de strategische elementen en het ontwerp van Intelligent Systems naar voren komen.
Hij wijst op de prominente personageontwerpen, vooral na het kiezen van de schaars geklede koningin Theodora. Een opvallende scène betrof haar die tijdens een parade van een olifant afstapte om een tienerjongen die de gang van zaken onderbrak een stomp te geven, gepresenteerd als hulp.
My favourite thing so far about Ocarina of Time is the judgement plastered on little Link's face when he encounters, well, almost everyone.