De recente sluiting van BioWare heeft veel fans en voormalige spelers achtergelaten met een diep gevoel van verlies. Voor een langjarige waarnemer bij Kotaku bracht het nieuws niet alleen woede over EA, maar ook een dieper verdriet dat al jaren aan het groeien was.
In de dagen na de aankondiging installeerde de schrijver Mass Effect: Legendary Edition opnieuw, de remaster uit 2021 van de originele trilogie. Een voltooiingssave van jaren eerder laadde zonder problemen, maar de Normandy SR-2 voelde onheilspellend stil. Commander Shepard, een geïdealiseerd zelf van meer dan tien jaar geleden, stond voor de galaxiekaart zonder ongelezen e-mails of nieuwe dialoogopties.
Alleen de laatste missie tegen Cerberus en de wanhopige strijd op Aarde restten nog. De speler had deze reeks al vele malen voltooid, maar deze playthrough vond plaats in een post-BioWare-realiteit.
De schrijver had de serie al meerdere keren gerouwd: na de originele Mass Effect 3-einde, de Extended Cut-dlc, de hartelijke Citadel-uitbreiding en de moeizame lancering van Mass Effect: Andromeda. De hoop laaide kortstondig op in 2020 toen BioWare plannen onthulde voor een nieuw spel dat de Melkweg en Andromeda-galaxies met elkaar verbond. Zes jaar wachten eindigde abrupt met de sluiting van de studio.
Leaks over het geannuleerde vijfde spel, waaronder de bevestiging dat ontwikkelaars specifieke einde-keuzes uit Mass Effect 3 niet zouden canoniseren, voegden een nieuwe pijn toe. Veteranen van de franchise waren bij de studio gebleven, wat reden gaf tot optimisme ondanks vertrekken van onder meer Casey Hudson, Mac Walters en Drew Karpyshyn.
De onzekerheid rond de toekomst van BioWare hield fans gevangen tussen cynisme en hoop. Nu de studio weg is, blijven alleen bestaande herinneringen over. De schrijver dankt de serie voor het vormgeven van de persoonlijke identiteit door keuzes als Commander Shepard en relaties aan boord van de Normandy.
Een Amazon-televisieadaptatie is in ontwikkeling, met enige betrokkenheid van voormalig BioWare-executive producer Michael Gamble, maar het zal de directe creatieve input van het originele team missen.
De schrijver merkt op dat videogames vaak het best tot hun recht komen wanneer ze eindig zijn, en het najagen van eindeloze live-service-titels de unieke verhalen kan verminderen. Na jaren van schommelen tussen vrees en opluchting brengt de sluiting pijnlijke duidelijkheid. Het lage gebrom van de motoren van de Normandy signaleert nu alleen de laatste rit naar de Citadel.
Greatest challenge of my life, and the greatest reward. It’s been a good ride.
The best.