De 23e oktober 2011 staat in het geheugen van de internationale motorsport gegrift als een van de donkerste dagen uit de recente geschiedenis. Vijftien jaar later brengt de herdenking de herinnering aan Marco Simoncelli weer tot leven, de charismatische Italiaanse coureur wiens leven voortijdig eindigde tijdens de Grand Prix van Maleisië.
De tragedie voltrok zich in bocht 11 van het circuit van Sepang. Simoncelli verloor de controle over zijn motor en viel op het asfalt. Achter hem kwamen Valentino Rossi en Colin Edwards, die hem niet meer konden ontwijken en hem hard raakten. Artsen probeerden hem meer dan 45 minuten te reanimeren, maar de coureur overleed in het medische centrum van het circuit aan een hartstilstand.
De gebeurtenis sloeg in als een bom in de hele sport. Ondanks de voortdurende vooruitgang op het gebied van veiligheid blijft de motorsport een risicovolle discipline waarbij elke fout onherstelbare gevolgen kan hebben.
Valentino Rossi, negenvoudig wereldkampioen, is het aandeel dat hij had in het ongeluk nooit helemaal te boven gekomen. Volgens coureursmanager Carlo Pernat voelde de Italiaan zich maandenlang verantwoordelijk en vermeed hij een bezoek aan de familie van Simoncelli. "Sindsdien is hij nooit meer dezelfde geweest", aldus Pernat in een interview dat meer dan een jaar geleden werd afgenomen.
Twee maanden lang is Rossi nooit bij de familie langs geweest. Omdat hij hem met het wiel de laatste klap gaf, voelde hij zich schuldig aan zijn dood: sindsdien is hij nooit meer dezelfde geweest, naar mijn mening draagt hij die last nog altijd met zich mee.
Naast het verdriet liet Simoncelli een diepe indruk na bij Rossi. De coureur uit Tavullia, geïnspireerd door het spontane karakter en de passie van de '58', nam het initiatief voor de VR46 Academy, een project dat de motorsport al namen als Franco Morbidelli, Marco Bezzecchi, Luca Marini en Francesco Bagnaia heeft opgeleverd.
In 2014, tijdens de Grand Prix van Mugello, werd Simoncelli opgenomen in de MotoGP Hall of Fame als de eenentwintigste coureur die die eer kreeg. Twee jaar eerder, in 2012, werd het circuit van Misano in San Marino omgedoopt tot Misano World Circuit Marco Simoncelli ter nagedachtenis aan hem.
De fatale afloop versnelde belangrijke veranderingen in het wereldkampioenschap. De opleiding en eisen voor de wedstrijdleiders werden aangescherpt, het D-Ring-systeem werd ingevoerd om te voorkomen dat helmen losraken en de verplichting van airbags in de pakken van de coureurs werd vervroegd; die maatregel was in 2018 volledig ingevoerd. Na uitgebreid debat werd afgezien van nekbeschermers naar het voorbeeld van de Formule 1, omdat die de benodigde bewegingsvrijheid bij hoge snelheden zouden beperken.
Vijftien jaar later leeft de herinnering aan Marco Simoncelli niet alleen voort in de jaarlijkse herdenkingen, maar ook in de maatregelen die coureurs vandaag de dag beschermen en in de academy die zijn competitieve geest doorgeeft aan nieuwe generaties.