Alcázar de San Juan, een gemeente met 30.000 inwoners in Ciudad Real, beleeft opnieuw een historische dag. Het Sporting de Alcázar ontvangt dinsdag 27 oktober Málaga CF in het Manuel Delgado Meco, in een Copa del Rey-duel dat het lokale voetbal na jaren weer op het nationale toneel brengt.
Het voetbal kreeg eind negentiende en begin twintigste eeuw voet aan de grond in Alcázar de San Juan, aangewakkerd door de spoorlijn en nieuwe vormen van vrijetijdsbesteding. Verschillende clubs zagen het licht, tot Gimnástico uitgroeide tot sportief boegbeeld. Heropgericht in 1972, speelde het team vooral in de Tercera División en kwam meermaals dicht bij promotie naar de Segunda B.
In het seizoen 1991-92 arriveerde Joaquín Caparrós als trainer van Gimnástico en coördinator van de gemeentelijke sportschool. Zijn werk reikte verder dan het eerste elftal: hij bouwde een jeugdstructuur op die het project moest verankeren. Dat jaar bereikte het team voor het eerst een promotiefase naar de Segunda B, al werd de sprong niet gemaakt.
Het was een zeer aangename ervaring, zowel professioneel als persoonlijk, omdat we naast mijn rol als trainer van Gimnástico ook goed werk verrichtten bij de voetbalschool in samenwerking met het bestuur.
Caparrós vertrok aan het einde van het seizoen naar Balompédica Conquense. Zijn assistent Esteban Castellanos nam het roer over en leidde het team tijdens de memorabele bekertocht.
Gimnástico schakelde Toledo, Valdepeñas en Eibar, toen nog in de Segunda, uit. De loting plaatste het team tegenover Sevilla van Carlos Bilardo en daarmee tegenover Diego Armando Maradona. De heenwedstrijd in het Municipal eindigde in 0-2, zonder Maradona in de basis. De verwachtingen waren toen al torenhoog.
Op 30 december 1992 was Maradona er wel bij in de return. Sevilla won met 5-0 en sloot het duel af met een 7-0 totaalscore, maar het resultaat raakte op de achtergrond. De spelers van Gimnástico, bijna allemaal uit de regio, beleefden een unieke ervaring en poseerden samen met de Argentijnse ster op een foto die nog steeds het symbool van het Alcázar-voetbal is.
In het Pizjuán stonden we bij rust met 1-0 achter. We hadden twee keer de paal... daarna scoorden ze en zakten we in. Maar wat we beleefd hebben, kan niemand ons meer afpakken.
Het veld dat het duel huisvest, heet sinds 2014 Manuel Delgado Meco. Deze Alcazareño begon bij Gimnástico, speelde voor Real Madrid en werd een pionier in de fysieke voorbereiding in het Spaanse voetbal. Hij werkte bij Athletic Club en nam deel aan vier wereldkampioenschappen met het Spaanse elftal.
Gimnástico verdween in 2015 door financiële problemen. Datzelfde jaar ontstond Sporting de Alcázar, dat zich opwerkte van regionale klassen naar de Primera Autonómica Preferente. Vorige seizoen kwam het dicht bij promotie naar de Tercera RFEF en nu, na de uitschakeling van Talayuela, wacht Málaga in een eenmalig duel.
Er zijn 34 jaar verstreken sinds die prestatie, maar de herinnering leeft voort. Vanavond trilt Alcázar opnieuw mee met topvoetbal.