- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Noord-Amerikaanse aardgasprijzen blijven dicht bij historische dieptepunten terwijl Europa en Azië te maken hebben met twaalf keer hogere kosten te midden van het conflict.

Het conflict met Iran heeft geleid tot wat velen de grootste energiecrisis ooit noemen. Toch schetst dat beeld slechts een deel van het verhaal, want olie vertelt maar de helft. Verenigde Staten en Canada blijven grotendeels beschermd tegen de economische gevolgen dankzij de schaliegasrevolutie en ruime binnenlandse voorraden.

Grote prijsverschillen tussen regio’s

Kopers in Europa en Azië betalen nu meer dan 30 dollar per miljoen British thermal units. In de VS schommelen de prijzen rond de 3 dollar per mBtu, met een recente daling tot 2,5 dollar. In Canada liggen de prijzen nog lager, rond de 1,5 dollar per mBtu. Het verschil tussen Noord-Amerika en de overzeese markten bedraagt nu een verhouding van 12 op 1, groter dan tijdens de aanbodschok van 2022 na de Russische inval in Oekraïne of de periode 2011-2012 na de kernramp in Fukushima.

Anders dan Rusland in 2022 heeft Iran geen macht om gasleveringen als wapen in te zetten tegen tegenstanders. In plaats daarvan heeft de Verenigde Staten de export van vloeibaar gemaakt aardgas opgevoerd en marktaandeel veroverd op producenten als Qatar die te maken hebben met verstoringen. De prijsstijging treft vooral Europese en Aziatische afnemers.

Productiestijging houdt binnenlandse kosten laag

De Amerikaanse benchmarkprijzen stegen in 2022 naar bijna 10 dollar per mBtu toen exporteurs probeerden te voldoen aan de plotselinge vraag na de coronagerelateerde daling van de boringen. De productie is sindsdien hersteld en het regionale verschil is groter geworden. Verdere escalatie na de tussentijdse verkiezingen van 3 november kan het verschil nog vergroten als spanningen oplopen en vergeldingsacties tegen regionale energie-infrastructuur volgen.

Huishoudens ontlopen wintershock

Ongeveer 47 procent van de Amerikaanse huishoudens gebruikt aardgas voor verwarming, 42 procent elektriciteit en slechts 4 procent stookolie. Lage gasprijzen beperken daardoor de bredere schade voor gezinnen, ook al stijgen de benzine- en dieselprijzen. Omdat gascentrales vaak de elektriciteitsprijzen bepalen, profiteren ook de stroomrekeningen.

Biljoenen aan cumulatieve besparingen voor Noord-Amerika

Een onderzoekspaper van mei van Lucas W. Davis van het Energy Institute en de Haas School of Business van de University of California, Berkeley schat dat de lage Amerikaanse gasprijzen sinds het begin van het schalie-tijdperk 4,3 biljoen dollar aan economische voordelen hebben opgeleverd vergeleken met de prijzen die Europese en Japanse consumenten betaalden. De studie benadrukt dat toegang tot betaalbare binnenlandse voorraden vooral waardevol bleek tijdens aanbodverstoringen. Canadese consumenten genieten vergelijkbare voordelen en voorlopige schattingen wijzen op nog eens 400 miljard dollar aan besparingen voor de VS alleen in 2026 onder de huidige omstandigheden.

Exportboom zorgt voor dubbele winst

De schalieboom begon met experimenten met horizontaal boren en hydraulisch breken die enorme reserves ontsloten. De Amerikaanse gasproductie is in twintig jaar meer dan verdubbeld. Omdat gas duur is om over lange afstanden te vervoeren zonder eerst om te zetten in LNG in installaties die 10 miljard dollar kunnen kosten, blijft de binnenlandse markt enigszins afgeschermd van wereldprijzen. Amerika profiteert daarom dubbel: het geniet goedkope binnenlandse levering en verdient tegelijkertijd fors aan record-LNG-export.

The United States oil and gas business is making hundreds of billions of dollars. I don't give a damn, I'm going to say it: We're making a freaking fortune.

Terwijl Noord-Amerikaanse consumenten en exporteurs winnen, geldt het omgekeerde voor Europa en Azië, die de volledige kosten dragen van de energiemarktverstoring als gevolg van het conflict met Iran.