Ron Howard arriveerde voor de negende keer op het Cannes Film Festival om zijn nieuwste documentaire Avedon te onthullen, die het leven en werk van de gevierde fotograaf Richard Avedon verkent. Voordat hij de Franse Rivièra bereikte, maakte de Oscar-winnende filmmaker een betekenisvolle omweg naar de University of Oklahoma voor een eredoctoraat met diepe persoonlijke betekenis.
Howard’s moeder Jean en vader Rance ontmoetten elkaar als studenten aan de universiteit en begonnen daar hun romance. Ze kozen ervoor hun studies niet af te maken en elopten om een carrière in de showbusiness na te jagen. Die beslissing slaagde uiteindelijk, en Howard ziet het eredoctoraat als een zeldzame kans om de keten van gebeurtenissen die volgden te waarderen.
Neither one graduated from OU because they ran away together to be in show business. But lo and behold, they made it work.
Howard verbond het moment met de thema’s in zijn documentaire. Hij verwees naar de filosofie van de klassieke film It’s a Wonderful Life en merkte op hoe zelden mensen de invloed van individuen en instellingen op elkaar herkennen. De ceremonie bood een kans om te benadrukken hoe plaatsen als de University of Oklahoma vandaag nog steeds vergelijkbare verhalen lanceren.
De nieuwe film van Imagine Documentaries, de non-fictieafdeling van Howard en Brian Grazers productiebedrijf, traceert hoe Avedons kenmerkende visie de visuele cultuur in de twintigste eeuw transformeerde. Howard had Avedons iconische portretten van figuren als Marilyn Monroe, Charlie Chaplin, James Baldwin en Brooke Shields al lang bewonderd, maar ontdekte pas tijdens het maken van de documentaire de volledige reikwijdte van de fotograaf, inclusief burgerrechtenbeelden.
Een onverwachte vondst was een portret van regisseur John Ford, een idool uit Howard’s jeugd. Het beeld viel op als Howard’s favoriete portret van de legendarische filmmaker, en hij wist niet dat Avedon het had gemaakt.
Wat Howard het meest aansprak, was Avedons vermogen om succesvol te zijn in reclame en tijdschriftwerk terwijl hij toch provocerende beelden over bredere sociale kwesties produceerde. Howard beschreef de fotograaf als een overtuigend voorbeeld van iemand die commercieel bleef zonder artistieke integriteit te verliezen.
He knew how to be commercial and in-demand in the magazine and advertising world, and yet simultaneously push boundaries, take chances and create. He's just a fantastic case study that you can be commercial and not a sellout.
De film bevat gesprekken met prominente stemmen uit mode en kunst zoals Isabella Rossellini, Twiggy, Lauren Hutton, Calvin Klein, Tina Brown en Beverly Johnson, samen met Avedons zoon John Avedon. Archiefopnames laten de fotograaf, die in 2004 op 81-jarige leeftijd overleed, delen van zijn eigen verhaal vertellen.
Het condenseren van Avedons uitgebreide leven tot een film van minder dan twee uur bleek moeilijk, met veel foto’s en verhalen die op de snijtafel bleven. Howard noemde danser en choreograaf Twyla Tharp, een onderwerp en goede vriend van Avedon, als een van zijn favoriete interviewonderwerpen vanwege haar inzichtelijke en geestige kijk op de creatieve balans van de fotograaf.
Howard vond gemeenschappelijke grond met Avedons collaboratieve geest en drang om de essentie van zijn onderwerpen te onthullen. De twee kunstenaars weken echter af in hun benadering van persoonlijke stijl. Avedon wilde dat elk beeld onmiskenbaar van hem was, terwijl Howard de neiging heeft om een lager profiel te houden in zijn werk. Howard combineert ook meerdere projecten, waaronder het aankomende oorlogsdrama Alone at Dawn met Adam Driver en Anne Hathaway.
Hoewel Howard prominent genoeg was tijdens Avedons hoogtepunt om voor een portret te poseren, bewoog hij zich niet in die modekringen en bewonderde hij het werk van een afstand. Nu de rollen zijn omgedraaid, uitte Howard de hoop dat de fotograaf de film zou waarderen. Hij noemde de voldoening van het introduceren van nieuwe publieken bij Avedons bijdragen en wenste dat hij de man persoonlijk had ontmoet.