Omstanders en samenleving maakten decennia van seksueel wangedrag door beroemdheden mogelijk

Opiniestuk onderzoekt incidenten uit de vroege jaren 2000 met David Walliams, Russell Brand en Jeffrey Epstein-verwanten en vraagt zich af of de houding echt is veranderd

Drie levendige scènes uit de vroege jaren 2000 laten zien hoe het gevoel van recht van beroemdheden zich in het openbaar afspeelde in een periode die nu wordt gezien als een tijd van ongecontroleerd gedrag. In een ervan staat een tiener naast een tafel met bekende gezichten tijdens een celebrity-quizavond terwijl een oudere televisiepersoonlijkheid haar omhelst. Ze lijkt zichtbaar ongemakkelijk. In een andere woont een vrouw van in de twintig een levendige bijeenkomst bij in Londens Soho waar een bekende komiek haar borsten betast binnen enkele momenten na hun kennismaking. In de derde bevindt een 17-jarige zich op een jacht in Saint-Tropez te midden van een viering voor een supermodel, omringd door verfijnde volwassenen terwijl de medewerker van een rijke financier in de buurt rondloopt.

Incidenten met prominente figuren komen opnieuw aan het licht

De eerste scène betreft David Walliams, de tweede Russell Brand, en de derde houdt verband met Jeffrey Epstein. Ze vonden allemaal binnen enkele jaren na elkaar plaats. Sommige waarnemers zouden kunnen denken dat dergelijk gedrag stevig in het verleden ligt, maar er blijven nieuwe beschuldigingen opduiken in rechtszaken en nieuwsberichten, wat suggereert dat patronen voortduren.

Vragen blijven bestaan of getuigen bij deze gebeurtenissen vandaag anders zouden ingrijpen. Op de foto van Walliams is het onduidelijk of anderen het ongemak van de jonge vrouw opmerkten, hoewel een medewerker later grapte over zijn belangstelling voor tiener-meisjes. Brands handelingen vonden plaats in drukke gelegenheden, waaronder een radiostudio met personeel aanwezig. Het beeld van Virginia Giuffre op het jacht springt eruit door haar duidelijke jeugd te midden van volwassenen die onverschillig leken.

Ontkenningen en verdedigingen volgen nieuwe beschuldigingen

Voormalige collega’s van zowel Brand als Walliams hebben verklaard niets te weten van het vermeende gedrag. Brand kreeg een gevangenisstraf voor verkrachting. Walliams wordt beschuldigd van het targeten van tiener-meisjes en heeft alle claims ontkend, met de verklaring dat hij geen seksuele roofdier is. Een aanklaagster, destijds een 18-jarige model op de quizavond, beschuldigde hem van grooming over meerdere jaren. Walliams houdt vol dat hij hun band als bijzonder beschouwde en haar niet als kwetsbaar of jong zag.

Breder patroon van medeplichtigheid strekt zich uit over industrieën

Andere spraakmakende zaken tonen vergelijkbare tekortkomingen. Mohamed Al Fayed overleed voordat meer dan 200 aanrandingsclaims openbaar werden. Omroep Jimmy Savile kreeg toegang tot ziekenhuizen en instellingen waar hij honderden misbruikte. Filmproducent Harvey Weinstein’s handelingen hielpen de #MeToo-beweging in 2017 te ontketenen. Roem, juridische middelen en de terughoudendheid van omstanders om te spreken lieten misbruik voortduren.

Walliams liet ooit een advocaat een 19-jarige waarschuwen tegen het herhalen van haar verhaal nadat ze zijn kleedkamer en huis had bezocht. Ze had geprobeerd andere jonge fans te waarschuwen. De brief noemde bezorgdheid over een onwaar verhaal. Brands chauffeur zou tissues hebben klaargelegd voor een slachtoffer na een aanval. Giuffre uitte verbazing dat piloten, koks en staf nooit ingrepen tijdens haar trafficking.

Publieke en industriële reacties trekken nieuwe aandacht

Komieken en omroepers zijn ondervraagd over oude grappen die agressie bagatelliseerden. Politici met eerdere banden met Brand komen ook onder de loep. Publiek bleef performers steunen wier materiaal verwees naar geweld. Vrouwen in de entertainmentindustrie hebben opgemerkt dat er na de laddish-cultuur van de jaren 2000 enige vooruitgang is geboekt, maar risico’s blijven bestaan in studio’s en clubs.

Cultuursecretaris Lisa Nandy heeft gezegd dat recente zaken een streep in het zand moeten vormen en plant gesprekken met industriële leiders om waarborgen te versterken. Het opiniestuk concludeert dat misbruik vaak in het openbaar plaatsvond en roept op tot grotere bereidheid om het aan te pakken, ongeacht de status van de dader.

Tags bij dit artikel