In de beginjaren van de auto, begin twintigste eeuw, hadden voertuigen geen achteruitkijkspiegels. Het verkeer was schaars en niemand vond het belangrijk om achterom te kijken.
Alles veranderde op 30 mei 1911 tijdens de eerste editie van de Indianapolis 500. De regels schreven voor dat elke auto twee personen aan boord moest hebben, meestal de coureur en een monteur die waarschuwde voor inhaalacties.
Coureur en ingenieur Ray Harroun, die werkte bij Marmon Motor Car Company, arriveerde met een scherpe gele auto genaamd Marmon Wasp. Het was een eenpersoonswagen die lichter en aerodynamischer was ontworpen, wat meteen tot klachten van de concurrentie leidde.
De rivalen voerden aan dat Harroun zonder copiloot de auto’s die hem wilden passeren niet zou kunnen zien, waardoor de veiligheid in gevaar kwam. De officials bestudeerden het protest terwijl de coureur zijn verdediging voorbereidde.
Harroun had een spiegel van zeven bij twintig centimeter op het dashboard gemonteerd met verstelbare metalen steunen. Hij toonde aan dat hij met een simpele oogbeweging alles achter zich kon volgen en de officials accepteerden de oplossing.
Jaren later onthulde Harroun zelf dat het idee niet van hem was. Hij had het afgekeken van een koetsier uit Chicago die al een vergelijkbare spiegel gebruikte in zijn dagelijks werk.
De Marmon Wasp legde de 200 ronden en 800 kilometer af in zes uur en tweeënveertig minuten. Harroun werd winnaar van de eerste Indianapolis 500 en het gewichtsvoordeel bleek cruciaal voor de overwinning.
Het succes bewees het nut van het accessoire in een tijd van groeiend autoverkeer. Toch duurde het nog enkele jaren voordat het in productiemodellen verscheen.
In 1921 patenteerde Elmer Berger een commerciële achteruitkijkspiegel onder de naam Cop-Spotter, een apparaat dat aanvankelijk bedoeld was om politiewagens te spotten en boetes te vermijden. Zes jaar later, in 1927, werd de legendarische Ford T de eerste in serie geproduceerde auto die de spiegel standaard monteerde.
In de jaren dertig werd de achteruitkijkspiegel gemeengoed in alle nieuwe auto’s en groeide het uit van een race-innovatie tot een onmisbaar veiligheidsonderdeel.