Turkije’s Murat Kurum spoort bijna 200 landen die zich verzamelen voor de COP31-klimaatonderhandelingen aan om meetbare vooruitgang te boeken in plaats van cycli van toezeggingen zonder opvolging te herhalen. Als aankomend voorzitter van de top die wordt gehouden in de kuststad Antalya, benadrukt Kurum dat de gesprekken zichtbare resultaten op de grond moeten opleveren.
De tweedaagse bijeenkomst vindt plaats in een periode van verhoogde geopolitieke spanning en groeiende twijfels over het tempo van internationale klimaat inspanningen. Extreem weer en de aanhoudende energiecrisis zetten regeringen wereldwijd onder druk, merkt Kurum op, terwijl een recente VN-beoordeling aangaf dat de wereld op weg is om de 1,5°C-limiet uit het Parijsakkoord binnen enkele jaren te overschrijden.
Kurum stelt de waarde van jaarlijkse bijeenkomsten ter discussie die besluiten en beloften opleveren maar die niet omzetten in betekenisvolle emissiereducties. “Het is hoog tijd om woorden en beloften om te zetten in acties en daadwerkelijke uitvoering op de grond”, stelt hij.
Onder de compromisregeling van vorig jaar delen Turkije en Australië de verantwoordelijkheden voor de huidige onderhandelingsronde. Turkije treedt op als gastheer en houdt toezicht op de actieagenda, die zich richt op niet-onderhandelde initiatieven met bedrijven, steden en andere niet-statelijke actoren om praktische klimaatmaatregelen te versnellen.
Prioriteiten die Turkije wil bevorderen zijn onder meer het bouwen van klimaatbestendige stedelijke gebieden, het bevorderen van zero-waste-programma’s en het versnellen van elektrificatie in alle sectoren.
De energieschok door het conflict in het Midden-Oosten heeft de risico’s blootgelegd waarmee landen te maken krijgen als ze afhankelijk zijn van geïmporteerde fossiele brandstoffen, aldus Kurum. Stijgende kosten hebben wereldwijd inflatie en politieke spanningen aangewakkerd. Hij stelt dat echte energieonafhankelijkheid vereist dat landen hun eigen stroom opwekken uit schone bronnen, en merkt op dat verstoringen zoals die in de Straat van Hormuz huishoudens van het Verenigd Koninkrijk tot Turkije, Duitsland of Afrika niet mogen raken.
Sinds juni bouwt Kurum steun voor een nieuw mondiaal doel genaamd 35 by 35. Het doel is om het aandeel van de finale energievraag dat door elektriciteit wordt gedekt te verhogen van ongeveer een vijfde nu naar 35 procent in 2035. Hij ziet het doel als essentieel om netto-nul emissies in 2050 te bereiken.
Hoewel het nog onzeker is of het voorstel in de definitieve onderhandelde uitkomst wordt opgenomen, relativeert Kurum de angst dat het fossiel brandstofgebruik zou aanmoedigen. Hij wijst op dalende kosten van hernieuwbare energie, waardoor schone stroom in de meeste gevallen de goedkopere optie is, en roept op tot financiële en technologische steun om ontwikkelingslanden te helpen dergelijke ambities te realiseren.
Kurum erkent de moeilijke politieke omgeving, waaronder de terugtrekking van de Verenigde Staten uit het Parijsakkoord en het VN-klimaatframework. Hij merkt op dat de VS actief heeft deelgenomen aan eerdere processen, maar dat resultaten belangrijker zijn dan activiteit. Naast overheden benadrukt hij de noodzaak om de private sector en grote uitstoters te betrekken.
De snelle groei van kunstmatige intelligentie en datacenters drijft de elektriciteitsvraag en emissies op. Kurum verwacht dat deze bedrijven hun activiteiten zullen voeden met schone, hernieuwbare bronnen.
Als je zou moeten kiezen tussen twee opties, zou je dan niet voor de goedkopere gaan, de minder kostbare? Bovendien is het niet schadelijk voor het milieu.