Een baanbrekende uitspraak van het Hooggerechtshof uit de jaren zestig tegen een voorgestelde bankfusie benadrukte een blijvende zorg: wanneer een handvol instellingen de kredietverlening domineert, beïnvloeden zij de vorm van de hele economie. De rechters waarschuwden dat concentratie in het bankwezen concentratie in andere sectoren versnelt. Die waarschuwing klinkt vandaag door nu de financiële sector zich concentreert in steeds minder, grotere handen.
Millennium Management nadert de 100 miljard dollar aan beheerd vermogen en voegt zich daarmee bij AQR Capital Management als een van de eerste hedgefondsen die die drempel overschrijden. Multi-strategyfondsen domineren de sector nu. Gegevens van Hedge Fund Research tonen dat fondsen met meer dan 5 miljard dollar bijna 80 procent van het totale hedgefondsvermogen beheren, tegen 63 procent in 2010.
In private markten trekken bedrijven als Apollo Global Management Inc., Blackstone Inc. en KKR & Co. steeds verder weg. In de Amerikaanse private equity veroverden voertuigen met meer dan 1 miljard dollar dit jaar 83 procent van de nieuwe toezeggingen, tegen 70 procent tien jaar eerder, volgens PitchBook. Vergelijkbare patronen doen zich voor in private credit en op wereldmarkten.
Grote beleggers kiezen voor gevestigde namen vanwege kortingen op vergoedingen, gestroomlijnde due diligence en operationele eenvoud. Deposito's stroomden tijdens de stress op de regionale banken in 2023 ook naar de grootste banken, wat de voordelen van schaalvergroting versterkte. Regelgevende veranderingen na de crisis van 2008 verhoogden de nalevingskosten, wat grotere spelers bevoordeelde en riskantere activiteiten naar minder gereguleerde delen van de financiële sector duwde.
Multi-strategy hedgefondsen en grote alternatieve beheerders staan nu centraal in handels- en kredietnetwerken. De Bank of England heeft gewezen op het risico dat een snel afbouwen van posities door een paar grote fondsen de staatsobligatiemarkten kan verstoren. Voormalig Amerikaans ministerie van Financiën-functionaris Graham Steele merkt op dat beleidsmakers financiële stabiliteitsrisico's volgen, maar minder aandacht besteden aan hoe investeringsbeslissingen de bredere economie sturen.
Overheden zijn zich zeer bewust van het financiële stabiliteitsaspect. Ze zijn minder geïnteresseerd in hoe investeringsbeslissingen de economie vormgeven.
Steeds minder bedrijven noteren aan beurzen en beursgangen vereisen steeds vaker een omvang van miljarden dollars om grote fondsen aan te trekken. Private equity-eigendom strekt zich nu uit over meer niet-beursgenoteerde bedrijven en houdt deze langer aan, waarbij de bedrijfsvoering wordt afgestemd op institutionele rendementsdoelen in plaats van op prioriteiten van oprichters of families. Het resultaat is minder variatie in bedrijfsmodellen en concurrentiedruk.
Technologiegiganten en topfinanciële instellingen smeden allianties om datacenters en processoruitbreidingen te financieren. Een partnerschap van 500 miljard dollar met Nvidia Corp., Goldman Sachs Group Inc., Apollo en Blackstone illustreert de overlap. Goedkopere en breed beschikbare AI-tools kunnen echter ook wendbare nieuwkomers in staat stellen om gevestigde partijen uit te dagen, in de geest van de creatieve destructie van econoom Joseph Schumpeter.
Oxford-hoogleraar Eric Beinhocker beschrijft een terugkerend patroon waarbij markten afglijden naar oligarchie totdat innovatie ingrijpt. Geconcentreerd kapitaal kan kansen voor kleinere bedrijven en werknemers beperken en het gevoel voeden dat de regels de machtigen bevoordelen. Het herijken van prikkels zonder de voordelen van schaalvergroting te verliezen blijft de centrale beleidsuitdaging.
Het zijn vertrouwen, eerlijkheid en samenwerking die welvaart creëren en economieën gezond maken.