Deense regisseur May el-Toukhy arriveert op het Lido met Women Unknown, een van slechts twee films van vrouwelijke filmmakers die meedingen naar de Gouden Leeuw op het Filmfestival van Venetië 2026.
Het drama belicht het harde lot van vrouwen in Denemarken na het einde van de nazi-bezetting, met name degenen die relaties hadden met Duitse soldaten en later werden gestraft en gestigmatiseerd.
El-Toukhy begon met een project over heksenprocessen uit de reformatie, maar vond de motieven van de daders niet boeiend. Een heruitgegeven krantenfoto uit de jaren veertig van een vrouw met een hakenkruis op haar rug leidde het verhaal naar de vrouwen wier lichamen het doelwit werden van naoorlogse wraak.
Samen met scenarioschrijfster Maren Louise Käehne bouwde ze het verhaal rond deze ‘horizontale collaborateurs’, vrouwen die tijdens de bezetting weinig keus hadden en daar na de bevrijding van Denemarken zwaar voor betaalden.
Het verhaal speelt zich af in een Deense stad die net maanden na de oorlog is bevrijd. Het volgt de jonge kindermeisje en huishoudster Marie, gespeeld door Mathilde Arcel. Zij staat op het punt te trouwen met haar rijke, weduwnaar geworden werkgever Christian (Carsten Bjørnlund), maar haar oorlogsliefde met een Duitse soldaat dreigt alles te verwoesten wat ze heeft opgebouwd.
De productie, een Deens-Zweeds-Lets samenwerkingsproject, belicht klasse-mobiliteit, overlevingsdrang en het moreel grijze landschap van die tijd zonder harde oordelen te vellen.
Er zijn al zoveel films over de Tweede Wereldoorlog gemaakt, dat klopt. Maar ze zijn bijna allemaal gebaseerd op de ervaringen en herinneringen van mannen. Dat gaf me echt energie.
El-Toukhy zocht grondig naar de hoofdrolspeelster, daarbij gebruikmakend van haar theaterachtergrond. Uiteindelijk koos ze Mathilde Arcel om haar raadselachtige uitstraling en interpretatieve diepgang, die het personage verder vormgaven tijdens improvisatiesessies, tafellezingen en geschreven scènes.
Na meer dan een jaar van zestienurige dagen en het aanspreken van al haar spaargeld zegt el-Toukhy zich kalm te voelen ondanks de competitiedruk. Ze ziet de selectie voor Venetië zelf als een overwinning die het thema onder Europese aandacht brengt en het debat over medeplichtigheid en historisch geheugen aanwakkert.
Ik heb meer dan een jaar lang zestien uur per dag gewerkt. Ik heb al mijn spaargeld gebruikt. Ik heb alles uit mezelf gehaald om deze film te maken en alle middelen en spierkracht die ik had. Ik kan echt niet meer doen, dus daarom voel ik me goed.
Het Filmfestival van Venetië 2026 loopt van 2 tot en met 12 september.