Netflix heeft de laatste jaren ingezet op sciencefiction- en fantasycontent. Als je 'Geeked' intypt in de zoekbalk van de dienst, verschijnt een samengestelde selectie van genretitels samen met previews voor het jaarlijkse Geeked Week-evenement.
Daartussen bevindt zich Hellboy, een film die sciencefiction en fantasy combineert en een van de sterkste comicverfilmingen is die beschikbaar zijn. De film uit 2004 is gebaseerd op Mike Mignola's Dark Horse Comics-reeks en volgt de roodharige demon vanaf zijn komst op aarde tijdens de Tweede Wereldoorlog tot zijn werk bij het Bureau of Paranormal Research and Defense.
Het verhaal begint met de tovenaar Grigori Rasputin die de demon oproept die bekend wordt als Hellboy. Geadopteerd door occult onderzoeker Trevor Bruttenholm groeit het personage uit tot een belangrijke agent voor de B.P.R.D. naast collega's Abe Sapien en Liz Sherman. Regisseur Guillermo del Toro verwerkt elementen uit het debuutcomic Seed of Destruction en voegt zijn eigen kenmerkende accenten toe, waaronder een meer romantische dynamiek tussen Hellboy en Liz.
Het resultaat voelt zowel trouw als fris. Het dient als een toegankelijke kennismaking voor nieuwe kijkers en een bevredigende film voor wie een alternatief zoekt voor superheldenfilms van grote studio's.
Ron Perlmans vertolking vormt de emotionele kern van de film. Hij portretteert Hellboy als een buitenstaander die geniet van simpele genoegens zoals Baby Ruth-repen en energiedrankjes, maar toch echte diepgang toont, vooral bij confrontaties met zijn vermeende lotsbestemming als het Beest van de Apocalyps. Del Toro heeft Perlmans bijdrage in eerdere commentaren benadrukt en opgemerkt hoe de acteur het personage volledig belichaamde.
Perlmans werk staat naast andere memorabele comicvertolkingen in de cinema. Het tilt Hellboy uit boven de gebruikelijke genreverwachtingen en houdt de film ook decennia later nog boeiend.