Hayley Erbert danst weer op het podium na spoedoperatie aan de hersenen

Pro-danser Hayley Erbert verbaasde zowel fans als medisch specialisten toen ze slechts vier maanden na een spoedoperatie aan de hersenen vanwege een levensbedreigende bloeding weer het podium opstapte. De onverwachte comeback staat centraal in een nieuwe documentaire die in première ging op het Tribeca Film Festival.

Van ziekenhuisbed naar schijnwerpers

Erbert zakte in december 2023 tijdens een optreden in elkaar en moest direct een craniectomie ondergaan. Artsen gaven haar weinig kans op een snelle terugkeer in de veeleisende wereld van professioneel dansen. Toch stond ze in april 2024 alweer bijna elke routine te dansen op de Symphony of Dance Tour naast haar man Derek Hough.

“Eerlijk gezegd heeft het mijn band met dansen alleen maar sterker gemaakt en deed het me opnieuw verliefd worden op dansen,” zei Erbert over haar herstel. Ze vertelde hoe het bijna verliezen van haar levenslange passie haar een duidelijk doel gaf: terugkeren op het podium.

Regisseur legt een ongepland verhaal van veerkracht vast

Filmmaker Jason Bergh begon met het filmen van wat aanvankelijk simpele repetitiebeelden waren, nadat hij Hough kort na de operatie tegenkwam. Het project groeide organisch mee met Erberts herstel, dat alle verwachtingen overtrof. “We hadden niet het plan om een documentaire te maken,” legde Bergh uit. “Ze bleef vooruitgaan… artsen zeiden: ‘Jij bent 0,0001 procent. Ik wou dat we meer verhalen zoals het jouwe hadden.’ Dus voor mij was het bijna alsof je geen keuze had. Je moest het verhaal gewoon volgen.”

De film eindigt met Erberts eerste optreden na de operatie in Melbourne, Florida, maar het team had geen garantie dat dat moment zou komen toen het filmen begon.

Lichamelijk herstel en emotioneel trauma

Zowel Erbert als Hough worstelden met de mentale en emotionele nasleep van de crisis. Erbert heeft geen herinnering aan het instorten of de uren voor de operatie. Hough daarentegen herinnert zich elk detail, inclusief het naar het ziekenhuis brengen van zijn vrouw nadat hij haar backstage in een aanval aantrof.

Hough gaf toe dat hij nog steeds last heeft van ernstige PTSS en bewust moet afleren om zijn vrouw op het podium overmatig te beschermen. “Ik kan niet té beschermend zijn, want dan geldt die goede uitdrukking: waar je aandacht naartoe gaat, stroomt je energie naartoe,” zei hij. “Als je je focust op wat slecht is, weet je dat er slechte dingen gaan gebeuren.”

Dansen als weg vooruit

Voor Erbert bleek dansen zelf therapeutisch. Ze besloot al snel om dansen juist in haar revalidatie te integreren in plaats van de activiteit te vermijden die met haar trauma verbonden was. “Ik werd er meteen weer verliefd op, omdat als je bijna iets kwijtraakt wat je liefhebt, dat echt beangstigend is,” vertelde ze. “Ik had een duidelijk doel: het podium op, en ik dacht: ‘Daar ga ik voor pushen.’”

Eenmaal onder de lichten verdween de angst. “Het moment dat ik het podium opstapte, wist ik: hier hoor ik te zijn. Ik kan dit,” zei Erbert. “De angst smolt weg zodra ik daar stond.”

Een privé-strijd delen om anderen te helpen

Erbert, die zichzelf beschrijft als een privépersoon in een publiek leven, aarzelde aanvankelijk om camera’s toe te laten bij dit kwetsbare proces. Ze stemde uiteindelijk toe toen ze besefte dat het verhaal anderen met gezondheidsproblemen kon steunen. “Als ik maar één persoon kan helpen… dan zeg ik: ‘Absoluut, ik doe het,’” zei ze.

De documentaire biedt een intiem beeld van zowel de fysieke mijlpalen als de verschillende emotionele verwerkingen van het stel, en benadrukt de onvoorspelbare kracht van doorzettingsvermogen en de hechte band tussen de twee dansers.