Dlc charting the unknown van crimson desert breidt pywel uit met schepen, duiken en romantiek

Pearl Abyss voegt nieuwe lagen toe aan zijn uitgestrekte actietitel, maar bekende frustraties met besturing en ontwerp blijven bestaan.

Pearl Abyss laat spelers terugkeren naar de levendige wereld van Crimson Desert met de nieuwe dlc charting the unknown. De open regio Pywel heeft opvallende rode woestijnen en heldergroene velden, waar de greymanes hun rumoerige levensstijl voortzetten. Deze keer heerst er een gevoel van rust over het land, waardoor protagonist Kliff in een contemplatieve stemming verkeert.

De dlc begint met een ontspannen vispartij onder het maanlicht. Nieuwkomers en terugkerende spelers kunnen moeite hebben met de vismechanismen, die nooit duidelijk werden uitgelegd in de oorspronkelijke release. Velen besteden veel tijd aan het uitzoeken van de bediening voordat ze communitybronnen raadplegen.

Nieuwe mechanismen in een al overvolle ervaring

Sinds de lancering in maart heeft Pearl Abyss talrijke patches uitgebracht die menu's verfijnden, verhaalcutscenes toevoegden en mounts zoals wolven en tijgers introduceerden. Charting the unknown bouwt hierop voort door spelers schepen te laten bouwen en zeilen over de blauwe wateren van Pywel. Duikers kunnen serene onderwatergebieden verkennen, terwijl nieuwe romantiekopties personages laten verliefd worden, trouwen of zelfs scheiden.

De toevoegingen passen bij de alles-in-één-aanpak van het spel. Massieve zeebossen met een evangelion-achtige schaal springen eruit als bijzonder ambitieus. Toch levert de dlc over het geheel een gemengd resultaat op.

Scheepsreizen missen spanning terwijl onderwatergedeelten schitteren

Zeilen blijkt saai omdat verre eilanden reizen lang en vervelend maken. Daarentegen voelt duiken gepolijst en rustig aan, met vredige omgevingen zonder de ergernissen van reizen aan de oppervlakte.

Verhaaldraden voor Kliff, Damiane en Oongka zijn ongelijk

De verhalende updates betreffen de drie bespeelbare helden: de door de wol geverfde Kliff, Damiane met haar opvallende gelijkenis met Bayonetta, en de torenhoge ork Oongka. Het segment van Kliff springt er het meest uit en plaatst spelers in een door zandstormen geteisterde woestijn waar ze het gebied moeten in kaart brengen met bakens zonder betrouwbaar kompas. Het bewuste gevoel van desoriëntatie markeert een welkome verschuiving naar opzettelijke ontwerpuitdagingen.

Besturingsproblemen en technische haperingen blijven bestaan

Een spelbrekende bug zorgde ervoor dat het paard van Damiane niet verscheen tijdens een sequentie, wat benadrukt hoe de titel soms aan elkaar geplakt lijkt ondanks de visuele afwerking. Basisacties blijven onhandig, met onresponsieve targeting en onbedoelde gevechtsbewegingen. Romantiek- en sociale functies voegen extra interfacelagen toe die interacties nog lastiger maken.

Een geruststellende ontsnapping die spelers dreigt te overweldigen

Missies blijven eenvoudig en komen vaak neer op waypoint-navigatie of eenvoudig gevecht. De uitgestrekte wereld kan dienen als een meeslepende ontsnapping aan alledaagse drukte. Tegelijkertijd roept de maximalistische ontwerpfilosofie de vraag op of de eindeloze systemen echt voldoening schenken of simpelweg tijd verbruiken zonder betekenisvolle beloning.

Tags bij dit artikel