Argentinië trekt een welgestelder publiek van internationale reizigers uit verder gelegen gebieden aan, terwijl het land zijn langdurige imago als betaalbare bestemming verliest. Economische veranderingen sinds president Javier Milei aantrad, hebben de prijzen in dollars sterk doen stijgen, waardoor de sector zich moet aanpassen aan gasten die langer blijven en meer uitgeven.
Jarenlang creëerden valutacontroles een groot verschil tussen officiële en informele wisselkoersen, waardoor buitenlandse bezoekers hun geld verder konden laten reiken. Milei’s versoepeling van die regels, in combinatie met snellere binnenlandse prijsstijgingen dan de depreciatie van de peso, heeft het voordeel verkleind en de kosten van hotels, maaltijden en diensten verhoogd.
Het aantal buitenlandse aankomsten daalde met ongeveer 8 procent naar 6,2 miljoen in 2024 en met nog eens 14 procent naar 5,3 miljoen in 2025. De trend keerde in de eerste helft van 2026, met een stijging van 7,4 procent naar 2,9 miljoen aankomsten, hoewel de aantallen nog onder de pieken van voor de pandemie liggen. Bezoekers uit niet-buurlanden bereikten in die periode een record van 1,43 miljoen.
Laura Teruel, voorzitter van de Argentijnse Kamer van Toerisme, wijst op de recordaantallen uit verre markten als bewijs dat de bezoekersmix verandert. Reizigers blijven nu langer, verkennen meerdere regio’s en geven vrijer geld uit.
Wat we verloren hebben, is de reiziger die kwam vanwege een wisselkoersvoordeel. In plaats daarvan ontstond een vraag met hogere uitgaven uit verder gelegen gebieden, van mensen die Argentinië kiezen om wat het biedt in plaats van omdat het goedkoop was.
Vier- en vijfsterrenhotels in Buenos Aires, Patagonische plekken zoals Bariloche en Ushuaia, en de wijnstreek Mendoza hebben het beter gehouden dan lagere en middenklasse accommodaties. Die laatste verloren veel regionale middenklassebezoekers die vroeger kwamen voor de lage kosten.
Rafael Mayer van inkomend operator Say Hueque zegt dat zijn upscale klanten uit de VS en Europa blijven boeken, maar trips inkorten en uitgaven zorgvuldiger kiezen. Het oude gevoel dat een hoogwaardige ervaring bijna niets kostte, is verdwenen.
Gasten met hogere uitgaven verwachten betere faciliteiten en service. Natalia Schargorodsky van Destino Argentina zegt dat het land vraag en product heeft, maar onvoldoende hoogwaardige capaciteit buiten de hoofdstad. Valentín Díaz Gilligan, voorzitter van het toerismebestuur van Buenos Aires, schat dat de stad drie of vier extra luxe hotels en meer directe vluchten vanuit belangrijke markten kan gebruiken.
China illustreert de kans. Aankomsten stegen nadat China Eastern twee keer per week vluchten vanaf Shanghai startte, met plannen om de frequentie in december te verdubbelen.
Nicolás Di Costanzo van Glamping Soul opende Chaltén Camp in 2019 voor ongeveer 350 dollar per nacht voor twee personen. Het tarief ligt nu rond de 1200 dollar. Hij opende dit jaar een tweede locatie, Moreno Camp, met uitzicht op de Perito Moreno-gletsjer. De initiële plannen gingen uit van 1300 dollar per nacht, maar stijgende kosten brachten de prijs dicht bij 2000 dollar met een minimum van twee nachten.
Slechte connectiviteit en infrastructuur brengen extra kosten met zich mee die exploitanten vaak zelf dragen. Di Costanzo merkt op dat zijn bedrijf betaalde voor het verbeteren van een lokale weg omdat het werk anders niet zou zijn uitgevoerd. De omstandigheden veranderen snel, waardoor voortdurende aanpassingen nodig zijn.
Hugh MacDermott van MacDermott’s Argentina besteedt meer tijd aan het uitleggen van hogere prijzen aan klanten en het laten zien dat Argentinië niet langer uniek duur is vergeleken met vergelijkbare bestemmingen in de regio. De grotere uitdaging, zegt hij, is reizigers overtuigen om niet langer te verwachten dat het land een koopje is.