De eerste animatiefilm ooit geselecteerd om Cannes Critics’ Week te openen arriveert met stille zelfverzekerdheid. Regisseur Phuong Mai Nguyen maakt haar speelfilmdebuut met In Waves, een handgetekende bewerking van AJ Dungo’s graphic novel uit 2019 die de romance volgt tussen een introverte skateboarder en een zelfverzekerde surfer in het voorstedelijke Los Angeles.
Will Sharpe spreekt AJ in, een verlegen beeldend kunstenaar die surfen ontdekt via zijn nieuwe vriendin. Stephanie Hsu brengt Kristen tot leven als de uitgaande surfer die hem uit zijn schulp haalt. Hun chemie stuurt het verhaal van onhandige highschool-beginjaren door verdiepende betrokkenheid en onverwachte tegenslag. Het duo verzorgt ook meerdere bijrollen, waardoor de Engelstalige versie een samenhangend gevoel krijgt dat past bij de intieme schaal van de animatie.
Nguyen, eerder bekend van de Franse serie Culottées en storyboardwerk aan The Ollie & Moon Show, vult het scherm met zonovergoten kustkleuren en delicaat lijnwerk. De film wisselt het hoofdverhaal af met sobere zwart-witsequenties met een verzonnen Hawaïaanse prinses die Kristens kracht symboliseert. Water zelf wordt een terugkerend visueel motief, weergegeven met wisselende texturen die variëren van glanzende Pacifische deining tot regenstrepen op ramen.
Het verhaal volgt het stel van hun eerste surflessen door de collegejaren en een verhuizing over het hele land. Onderweg deelt Kristen verhalen over Duke Kahanamoku en de culturele geschiedenis van surfen, terwijl AJ’s beste vriend Francisco wegtrekt en het jonge stel moet vertrouwen op een kleine kring die Kristens broer en neef omvat.
Halverwege de film krijgt Kristen te maken met een levensbedreigende ziekte. De crisis komt met schokkende plotselingheid, waardoor beide personages de sterfelijkheid onder ogen moeten zien terwijl ze nog carrière en een gezamenlijke toekomst opbouwen. Hun uiteindelijke beslissing om haar ouders over de relatie te vertellen markeert een keerpunt, en het verhaal eindigt op een toon van moeizaam verworven aanvaarding in plaats van een gemakkelijke oplossing.
Uitstekend sounddesign vangt het geruis van golven, het ruisen van palmbomen en het krassen van stiften op papier. Deze details verankeren de film in de fysieke werkelijkheid, ook wanneer het verhaal tussen herinnering, fantasie en het heden beweegt. Het resultaat is een film die zowel persoonlijk als universeel aanvoelt en alledaagse momenten vermengt met grotere vragen over liefde, identiteit en de kwetsbaarheid van het lichaam.