Drie filmmakers hebben zes weken lang meegeleefd met jonge rekruten van de People’s Defense Force in Myanmar en hun dagelijkse routine vastgelegd voorafgaand aan hun inzet aan het front. De resulterende documentaire White Tiger Column opent dit jaar het International Documentary Film Festival Amsterdam.
Bryan Dickie, een Canadese fotojournalist met vijftien jaar ervaring in de regio, kwam in 2021 voor het eerst Myanmar binnen, tien maanden na de militaire staatsgreep. Die eerste toegang bracht hem ertoe zijn oude collega’s Robert Mentov en Dwight Jantzi te vragen mee te doen. Het trio keerde twee jaar later terug om het trainingskamp te documenteren.
Dickie wijst op zijn bestaande relaties met lokale gemeenschappen en de Birmese diaspora in Canada als sleutel tot het project. “Ik heb ook bij meerdere etnische gewapende organisaties ingebed gezeten door de jaren heen, dus daardoor heb ik een zekere staat van dienst opgebouwd voor ik deze gebieden in ging,” vertelde hij aan Variety.
In vijfenveertig dagen filmde het team rekruten en commandanten terwijl zij zich voorbereidden op de strijd. De regisseurs kozen voor een strikt observerende aanpak, waarbij de camera bleef hangen bij alledaagse bezigheden zoals scrollen op TikTok of meezingen met Taylor Swift en Justin Bieber.
Mentov legde de bedoeling uit: “We werden eigenlijk gewoon in de jungle gedropt. We probeerden het te begrijpen, maar het was heel vergelijkbaar met hoe de rekruten eraan toe waren: in de jungle gedropt en alles proberen te begrijpen.” De filmmakers vermeden traditionele talking heads en voice-over, en kozen in plaats daarvan voor langere lenzen en een statiefopstelling.
Het team vermeed bewust expliciete oorlogsbeelden. “We hebben veel gepraat over het maken van een oorlogsfilm zonder oorlog te laten zien,” zei Dickie. De film onderzoekt in plaats daarvan universele thema’s als soevereiniteit, vrijheid en heimwee.
Ik vond het erg moeilijk om mensen buiten de regio duidelijk te maken wat daar gaande is, omdat het zo ingewikkeld is en de drempel om het te begrijpen vrij hoog ligt.
Jantzi merkte op dat de timing aansluit bij recente studentenbewegingen wereldwijd. “We hopen dat dit een portret kan zijn van hoe een revolutie er wereldwijd uit zou kunnen zien. Als de democratie zou vallen, zouden wij dan de moed en de kracht hebben om te vechten?”
Dickie voegde een waarschuwing toe tegen het romantiseren van de strijd. “Hoewel het een mooie revolutie is, blijft het uiteindelijk een revolutie. Ik spreek deze jongens wekelijks; ze zitten nog steeds in de jungle te vechten. Mensen sterven nog steeds in de modder. Ze worden nog steeds vanuit de lucht gebombardeerd.”
White Tiger Column is geproduceerd door Tom Edgerton voor Lightwood Green in coproductie met Nocte Films en Rugio!. De film arriveert op IDFA terwijl de wereldwijde aandacht uitgaat naar de betrokkenheid van jongeren bij politieke verandering.