Nauwe diplomatieke banden met Washington vertalen zich niet langer in gestage aankopen van Amerikaanse overheidsobligaties. Landen en regio’s die het nauwst met de Verenigde Staten zijn verbonden, kochten netto 174,3 miljard dollar aan treasuries, exclusief kortlopende schatkistcertificaten, in de eerste eight maanden van 2026.
Dat is de zwakste prestatie voor deze periode sinds 2021 en betekent een daling van meer dan 60 procent ten opzichte van dezelfde periode een jaar eerder, blijkt uit een analyse van gegevens van het ministerie van Financiën en het ministerie van Buitenlandse Zaken.
De terugtrekking is het duidelijkst zichtbaar in Azië, waar economieën met grote handelsoverschotten minder van die middelen in Amerikaanse obligaties steken. Japan, de grootste buitenlandse houder van treasuries, kocht in de achtmaandsperiode slechts 389 miljoen dollar, een daling van 99 procent ten opzichte van het voorgaande jaar.
Zuid-Korea bleek de grootste nettoverkoper en verkocht 23,8 miljard dollar, het hoogste bedrag ooit gemeten in een vergelijkbare periode sinds het begin van de registratie in 1977. Taiwan verminderde zijn bezit eveneens op nettobasis.
Analisten wijzen op verschillende overlappende drukfactoren in plaats van een gecoördineerde afwijking van treasuries. Zwakke lokale valuta hebben de koopkracht van overschotlanden verminderd, terwijl hogere rendementen in eigen land en sterkere vraag naar aandelen aantrekkelijke alternatieven hebben gecreëerd. Onzekerheid rond het Amerikaanse beleid heeft de aarzeling verder vergroot.
De treasury-markt verliest geen buitenlandse kopers — het verliest automatische kopers. Een steeds onvoorspelbaarder VS maakt grote structurele overwegingen en de automatische recycling van kapitaal in treasuries moeilijker te rechtvaardigen.
De Amerikaanse nationale schuld is boven de 40 biljoen dollar uitgekomen, waardoor de afhankelijkheid van investeerders om lopende uitgaven te financieren toeneemt. De tariefmaatregelen van president Donald Trump en de bredere beleids-onzekerheid hebben vragen opgeworpen over de langetermijnkoers van de dollar. Tegelijkertijd hebben stijgende rendementen in Japan en Europa wereldwijde investeerders meer opties buiten treasuries geboden.
Aziatische economieën met grote overschotten hebben die middelen historisch omgezet in dollars en belegd in treasuries. Dit jaar dwongen scherpe valutadepreciaties sommige overheden ertoe reserves aan te spreken. De yen bereikte het zwakste niveau in vier decennia, waardoor Tokio in de zomer een deel van zijn bezittingen verkocht om de munt te ondersteunen. De Koreaanse won bereikte eveneens meerjarige dieptepunten voordat een gedeeltelijk herstel intrad.
Overheden hebben beperkt openbare details gegeven over hun strategieën. Een hoge ambtenaar van het Japanse ministerie van Financiën merkte in mei op dat het verkopen van treasuries om de yen te verdedigen contraproductief zou kunnen zijn. In september gaf de Bank of Korea aan dat het een deel van de reserves die door binnenlandse vermogensbeheerders worden beheerd, zou uitbreiden met investeringen buiten Amerikaanse obligaties.
De analyse classificeert landen op basis van hoe nauw hun stemmen in de Verenigde Naties aansluiten bij Amerikaanse posities, met gebruik van gegevens van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Australië behoort tot de meest gezinde landen, terwijl China in de minst gezinde groep valt en Mexico in de neutrale categorie zit. De cijfers betreffen nettoaankopen van treasuries met oorspronkelijke looptijden langer dan een jaar en omvatten zowel officiële als particuliere investeerders in 57 landen en regio’s.
Land en die het minst met Washington zijn verbonden, kochten netto 17,1 miljard dollar aan treasuries tot en met augustus, waarmee vier jaar van nettoverkoop in dezelfde periode werd omgekeerd. Dat bedrag komt overeen met ongeveer een tiende van de aankopen door gezinde landen. China bleef de grootste nettoverkoper, gevolgd door Zuid-Korea, terwijl het Verenigd Koninkrijk, Hongkong en India de grootste nettoaankopen registreerden.
Particuliere kopers, waaronder hedgefondsen, banken en beleggingsfondsen, hebben een groot deel van de terugval opgevangen en hun aandeel in de federale schuld opgevoerd tot ongeveer 70 procent, dicht bij het hoogste niveau sinds 1990. Deze investeerders zijn doorgaans prijsgevoeliger dan traditionele officiële kopers. De benchmark 10-jaars treasury-rendementen stegen eerder dit jaar boven de 5 procent en stonden eind oktober rond 5,01 procent.
Buitenlanders hielden per augustus nog 7,85 biljoen dollar aan treasuries aan, dicht bij recordniveaus, hoewel hun totale marktaandeel is gedaald tot minder dan een derde van een piek van 52 procent in 2012. Marktpartijen merken op dat er weliswaar alternatieven bestaan, maar dat weinig markten de diepgang en liquiditeit van de Amerikaanse treasury-markt evenaren.