Vijf romantische komedies uit de jaren 90 die Gen Z nu moet ontdekken

Van magische borden in Los Angeles tot polyamoreuze wendingen: deze films tonen de speelse kijk op liefde uit die tijd.

Gen X-kijkers herinneren zich de jaren 90 vaak als een gouden tijdperk voor romantische komedies, toen verse hits wekelijks leken te verschijnen en sterren zoals Julia Roberts en Meg Ryan de schermen domineerden met luchtige verhalen over aantrekkingskracht en misverstanden.

Blockbusters leunen tegenwoordig sterk op sequels, reboots en effectenrijke actie, maar recente horrorsuccessen zoals Backrooms en Obsession wijzen mogelijk op een verschuiving. De enorme opbrengst van Spider-Man: Brand New Day houdt de markt nog steeds grotendeels in vertrouwd terrein in plaats van nieuwe richtingen.

Een nieuwe golf romantische komedies kan ooit terugkeren. Intussen blijven verschillende uitstekende titels uit de jaren 90 plezierige instapfilms die de conventies van hun tijd omarmden of speels op hun kop zetten. Veel jongere kijkers hebben ze mogelijk gemist.

L.A. Story vangt het absurde Los Angeles door een romantische lens

Geregisseerd door een Engelse filmmaker die ook de rampenfilm Volcano uit 1998 maakte, presenteert L.A. Story (1991) de City of Angels met scherpe, absurde humor die nog steeds herkenbaar is. Steve Martin speelt weerman Harris Telemacher, wiens routine in de eeuwige zonneschijn saai wordt na een breuk.

Een Britse journaliste genaamd Sara, gespeeld door Martins toenmalige echtgenote Victoria Tennant, komt in beeld en heeft een lokale rondleiding nodig. De film hekelt lokale eigenaardigheden zoals ingewikkelde koffiebestellingen, autogerichte cultuur en onverschillige reacties op aardbevingen, terwijl een magisch element wordt verweven: een bewust verkeersbord dat cryptische romantische adviezen geeft.

Sarah Jessica Parker verschijnt als de vrijgevochten SanDeE*, wat een extra laag afleiding toevoegt, terwijl Richard E. Grant een memorabele rol neerzet als rivaal. Het resultaat balanceert zoetheid, eigenaardigheid en echte humor, of kijkers nu van Los Angeles houden of niet.

Sabrina-remake biedt een rustige update van een klassieke romance

Sydney Pollacks versie uit 1995 van Sabrina bewerkt de klassieker van Billy Wilder uit 1954, die zelf gebaseerd is op een toneelstuk uit 1953. Het verhaal volgt de dochter van een chauffeur die de aandacht trekt van een broer uit een rijke familie, waarna complicaties ontstaan als de meer gereserveerde broer tussenbeide komt.

Julia Ormond speelt de titelrol met geloofwaardige onschuld bij het ontdekken van eerste liefde. Harrison Ford portretteert de stijve Linus met onverwachte warmte nadat hij zijn gebruikelijke persona opzijzet, terwijl Greg Kinnear energie brengt in de impulsieve David. Bijrollen van Lauren Holly, Margo Martindale en Paul Giamatti verrijken zelfs de kleinste rollen.

De remake kiest voor doordachte volwassenen die met hun gevoelens worstelen in plaats van pure impuls, en benadrukt consequenties voordat uiteindelijk de aantrekkingskracht van het hart wordt gevierd.

Billy's Hollywood Screen Kiss verkent queer verlangen met humor

De jaren 90 brachten meer zichtbaarheid voor queer verhalen op het scherm, van mainstream hits als The Birdcage tot een golf onafhankelijke producties. Billy's Hollywood Screen Kiss (1998), geregisseerd door Tommy O'Haver, springt eruit als een lichte en geestige bijdrage aan die golf.

Sean Hayes speelt Billy, een aspirant-fotograaf die net in Los Angeles is en hunkert naar een groots, cinematografisch romance. Hij wordt verliefd op barista Gabriel, gespeeld door Brad Rowe, maar worstelt met de vraag of de aantrekkingskracht wederzijds is.

De film vangt de queer ervaringen van eind jaren 90 met herkenbare onhandigheid en levert uiteindelijk een onverwachte afloop die de hoop en frustraties van het personage onderstreept.

Bride of Chucky mengt horror en romance in een zelfbewust vervolg

Na een zwakkere derde film in 1991 blies de Child's Play-serie zichzelf in 1998 nieuw leven in met Bride of Chucky. Regisseur Ronny Yu combineerde slasher-elementen met romcom-structuur toen Tiffany, gespeeld door Jennifer Tilly, de Chucky-pop tot leven wekt die wordt ingesproken door Brad Dourif.

De turbulente relatie van het stel leidt ertoe dat beide personages poppen worden en vervolgens een roadtrip maken met een jong stel gespeeld door Katherine Heigl en Nick Stabile. De film maakt grapjes over zijn eigen uitgangspunt terwijl de horror effectief blijft en de centrale romance opvallend oprecht is, inclusief een memorabele pop-ontmoeting.

Splendor kiest voor polyamorie boven traditionele liefdesdriehoeken

Veel romantische komedies draaien om pijnlijke keuzes tussen twee vrijers. Splendor (1999), geschreven en geregisseerd door Gregg Araki, kiest een andere weg. Kathleen Robertson speelt Veronica, die zowel de intens fysieke Zed (Matt Keeslar) als de bedachtzame Abel (Jonathan Schaech) date zonder dat zij het weten.

Wanneer de logistiek een beslissing afdwingt, verkent het trio in plaats daarvan groepsintimiteit en vormt een polycule. De komedie verschuift naar de alledaagse logistiek van twee partners, en biedt een verfrissend alternatief voor conventionele driehoeken.

Tags bij dit artikel