Alex Schulman heeft een echte schoolreis omgezet in Adult Supervision, de officiële Zweedse inzending voor de Oscar voor beste internationale film. De film, die in première ging op het Zurich Film Festival, volgt drie vaders die moeite hebben met een onhandelbare klas tijdens een uitje in de natuur.
Schulman, een bekende Zweedse auteur, journalist en podcaster, baseerde een groot deel van het script op gebeurtenissen tijdens een reis die hij maakte om weer contact te maken met zijn dochter. Hij merkte dat hun band tijdens haar tienerjaren minder hecht werd en besloot mee te gaan als begeleider naar de Stockholm-archipel. Veel incidenten in de film, waaronder een naamspel dat uit de hand loopt en anonieme Snapchat-berichten vol harde beledigingen, komen rechtstreeks uit de werkelijkheid.
De regisseur herinnert zich dat hij na de excursie emotioneel uitgeput thuiskwam. Scènes waarin een leerling met de drank van een klasgenoot knoeit en een vader die te hardhandig probeert te disciplineren, zijn ook gebaseerd op wat hij zelf meemaakte. Schulman heeft gezegd dat de ervaring hem tot tranen toe roerde en hem overtuigde dat het verhaal op het witte doek thuishoorde.
Het project betekent ook een tweede samenwerking met Gustaf Skarsgård, die de angstige vader Bill speelt. Het tweetal botste eerder publiekelijk nadat Schulman en zijn podcastcollega een van Skarsgårds videoclips hadden bespot. Jaren van spanning eindigden toen Schulman een acteur zocht voor een toneelstuk en het script via een tussenpersoon stuurde. De twee ontmoetten elkaar, omhelsden elkaar en lieten hun verschillen achter zich.
Het moet zwaar zijn voor een acteur om iemand te spelen die zo worstelt. En het is een grote uitdaging, want hij is bijna in elk shot te zien. Het is helemaal zijn film.
Het verhaal onderzoekt hoe ouderlijke angsten en begraven jeugdherinneringen onder druk naar boven komen. Skarsgårds personage draagt zijn eigen verleden als gepeste jongen met zich mee, terwijl de film eenvoudige slachtofferrollen vermijdt. Schulman merkt op dat de gepeste jongen in de film ook als dader optreedt, wat de ingewikkelde overlevingsdynamiek weerspiegelt die hij in het echt waarnam.
Cinematograaf Jakob Ihre creëerde een opvallende look door miniatuurmodellen te gebruiken in plaats van conventionele dronebeelden, wat een gevoel van kinderspel oproept. Het resultaat combineert donkere humor met thrillerelementen. Schulman heeft de toon omschreven als een 'relatiehorror' nadat hij de film had laten zien aan zijn Zweedse collega-regisseur Ruben Östlund.
De film kreeg erkenning op Fantastic Fest voordat hij in Zürich werd vertoond. Schulman bereidt zich nu voor op Academy-vertoningen in Los Angeles en behoudt de eindmontage van zijn debuut. Hij plant een tweede film, waarschijnlijk weer een verhaal gebaseerd op persoonlijke reizen, en zegt dat de Oscar-inzending nieuwe festivaldeuren heeft geopend.