Zeven jaar na de laatste theatrale Star Wars-release wendt Lucasfilm zich tot zijn populairste streaminghelden om een nieuw hoofdstuk te starten in het melkwegstelsel ver, ver weg. The Mandalorian and Grogu arriveert in de bioscopen met hoge verwachtingen na jaren van uitbreiding via Disney Plus en de gemengde ontvangst van The Rise of Skywalker.
Het verhaal begint drie jaar na de gebeurtenissen van seizoen drie. Din Djarin en zijn jonge leerling Grogu werken als huurling voor de Nieuwe Republiek. Een vlotte openingssequentie zet het duo neer op een imperiale buitenpost in een besneeuwd landschap, compleet met AT-AT-walkers en klassieke westernenergie die direct doet denken aan de sterkste vroege afleveringen van de serie.
De missie breidt zich al snel uit wanneer het duo Sigourney Weavers voormalige rebellenpiloot Ward ontmoet. Zij draagt hen op de vermiste neef van de Hutts, Rotta, te vinden in ruil voor informatie over een mysterieuze imperiale commandant. Hun reizen voeren hen langs meerdere planeten en introduceren een kleurrijke mix van wezens en complicaties.
Veel van de aantrekkingskracht van de film berust op de moeiteloze chemie tussen Pedro Pascals Din Djarin en Grogu's eindeloze charme. De kleine groene alien drukt op verboden knoppen, graait snacks en sluit onwaarschijnlijke vriendschappen die voor de grootste lachmomenten zorgen, vooral tijdens de uitgebreide scènes met de piepkleine Anzellans.
Pascal levert zijn gebruikelijke stabiele prestatie, hoewel het personage minder interne conflicten kent dan in de serie. De actiescènes blijven indrukwekkend en de film geeft de stuntmannen Brendan Wayne en Lateef Crowder in het pak de nodige erkenning.
Weavers Ward krijgt weinig ontwikkeling voorbij korte bureauscènes. Rotta the Hutt komt naar voren als de meest prominente bijfiguur, met gladiator-achtige actie op de Maan van Shakari die wordt versterkt door Ludwig Göranssons score. Toch slaagt de CGI van het personage er niet in om het emotionele gewicht van de stemprestatie te evenaren, en de verschuiving weg van praktische poppen wordt vooral opvallend naast Grogu.
Langdurige derde-actsituaties verdringen kansen voor betekenisvolle ontwikkeling. De film duurt 132 minuten maar besteedt te weinig tijd aan het verkennen van de centrale relatie of de bredere implicaties van de gebeurtenissen.
Het avontuur werkt goed als een simpel buddyverhaal, maar voelt vreemd losgekoppeld van het grotere Star Wars-universum. Korte verschijningen van personages uit The Clone Wars en Rebels voegen smaak toe zonder de franchise in een significante richting te sturen. Het resultaat is een aangename maar onopvallende bijdrage die niet de cinematische reset brengt waar veel fans op hoopten.
The Mandalorian and Grogu gaat op 22 mei in de bioscopen in première.