De Spaanse selectie tilde de Wereldbeker in 2026 omhoog, maar de Gouden Bal ging een andere kant op. Hetzelfde patroon herhaalde zich zestien jaar na de overwinning in Zuid-Afrika. Toen sleepte Leo Messi de individuele prijs in de wacht. Nu was het Harry Kane die de stemming won.
Noch de historische goal van Andrés Iniesta, noch de leiding van Xavi Hernández, noch het talent van Lamine Yamal, noch het leiderschap van Rodri zorgden ervoor dat Spanje beide trofeeën in hetzelfde jaar combineerde. Twee wereldkampioenen, meer dan tien jaar uit elkaar, delen een vergelijkbaar beeld: hun meest opvallende spelers applaudisseren voor de winnaar van de individuele onderscheiding.
In deze editie was de afstand tot de prijs groter. Kane eindigde voor Kylian Mbappé, terwijl Lamine Yamal de derde plaats innam en Rodri de vierde. Spanje plaatste twee wereldkampioenen in de top vier, hoewel geen van beiden de eerste twee treden bereikte. Het WK leverde sterke argumenten voor de Spaanse kandidaturen, maar het eindresultaat riep een bekende sensatie op bij de fans.
In 2010 kwam Iniesta aan de stemming met de goal in Johannesburg die de geschiedenis van de selectie veranderde. Xavi had orde en helderheid gebracht in het spel van de eerste Spaanse wereldkampioen. Beiden deelden de finale drie met Messi, die de prijs won met 22,65 procent van de stemmen. Iniesta werd tweede met 17,36 procent en Xavi derde met 16,48 procent. De ceremonie vond plaats in januari 2011 en erkende de verdiensten van het voorgaande jaar.
Italië biedt het meest recente precedent. Fabio Cannavaro tilde de Wereldbeker van 2006 op als aanvoerder en ontving maanden later de Gouden Bal. Gianluigi Buffon werd tweede. Het winnen van het WK garandeert de individuele trofee niet. Behalve het geval van Messi in 2023 na het toernooi van 2022 dateert het laatste eerdere voorbeeld uit 2006 met Cannavaro. De prijs waardeert ook het seizoen bij de clubs en de wereldtitel heeft de uitslag van de stemming nooit gegarandeerd.
Het bijzondere van 2026 ligt in alles wat voorafging aan de kroning van Kane. Spanje verzamelde zeven individuele prijzen en Barcelona ontving de erkenning voor het beste vrouwenteam. Er waren Spaanse winnaars in de categorieën jongeren, keepers en trainers. De gala-avond ketende nationale namen aaneen tot het laatste eerbetoon het ontbrekende stukje vormde van een avond met enorme Spaanse aanwezigheid.
Alexia Putellas boekte het grootste succes met haar derde Gouden Bal. Haar overwinning verlengt een reeks van six opeenvolgende edities verdeeld tussen haar en Aitana Bonmatí, drie voor elk. Het Spaanse vrouwenvoetbal bepaalt al meer dan vijf jaar de naam van de prijs. Alexia beklom opnieuw het podium om een trofee in ontvangst te nemen die ze al twee keer eerder had gewonnen.
Lamine Yamal en Vicky López ontvingen de prijzen voor het grootste jonge talent. Unai Simón en Cata Coll werden gekozen tot beste keeper en beste keepster. Luis de la Fuente en Pere Romeu kregen de erkenningen voor de beste trainers. Samen met de prijs van Alexia en die van het vrouwenteam van Barcelona voltooiden ze een collectie die het Spaanse aandeel over bijna alle categorieën van de ceremonie uitspreidde.
De laatste naam van de avond was die van Harry Kane. Lamine werd derde, een plaats lager dan Iniesta in 2010. Rodri eindigde als vierde, eveneens een plaats onder Xavi in die editie. Zestien jaar na de ceremonie die Messi kroonde, keken de twee belangrijkste kandidaten van de wereldkampioen opnieuw toe hoe de Gouden Bal werd uitgereikt.