De grootste palmolieproducerende staat van Maleisië raakt bijna zonder opslagruimte na een ongewoon sterke oogst en hoge transportkosten die de export hebben vertraagd. Sarawak is goed voor meer dan een vijfde van de nationale productie, waarvan het overgrote deel via Bintulu Port wordt verscheept.
De landelijke voorraden bereikten in september een historisch hoogtepunt van 3,51 miljoen ton, precies tijdens de piekproductie. De stijging kwam nog voor de gebruikelijke seizoensmatige toename in oktober. Overheden proberen nu snel overtollige volumes weg te werken voordat de tanks volledig vol zitten.
De benchmarkfutures in Kuala Lumpur daalden dinsdag met maar liefst 2,2 procent, de grootste eendaagse daling in meer dan een maand. De contracten noteren nu rond een vier maanden laag. De diepere korting ten opzichte van concurrerende plantaardige oliën heeft de exportvraag deze maand al doen stijgen, maar ruime voorraden houden een duurzaam herstel tegen.
Minister van Plantages en Grondstoffen Noraini Ahmad zei dat de autoriteiten een reeks ideeën van producenten bekijken, waaronder een mogelijke vrijstelling van exportheffingen op ruwe palmolie. “Op dit moment is het nog in overweging en vereist het verder overleg”, aldus de minister.
SD Guthrie President en Group Chief Executive Officer Mohd Haris Mohd Arshad stelde dat aanhoudende tekorten aan tankruimte er uiteindelijk toe kunnen leiden dat fabrieken de verwerking moeten terugschroeven. Dat zou de aanvoer van verse vruchtentrossen vanuit plantages en kleine boeren tijdens het hoogtepunt van het oogstseizoen verstoren.
We willen de toeleveringsketen niet in gevaar brengen. Het laatste wat we willen is dat boeren hun fruit niet kunnen verkopen.
Haris merkte op dat vertegenwoordigers van overheid en industrie vorige week bijeenkwamen om manieren te bespreken om overtollige volumes naar het buitenland te verschepen. Hij drong aan op snelle beslissingen zodat bedrijven hun operaties kunnen plannen voor de seizoenspiek.
Planters in Sarawak melden de sterkste productiegroei in jaren. Hogere diesel- en vrachtprijzen bemoeilijken het wegwerken van de voorraden verder. Sommige bedrijven hebben extra fabrieken in gebruik genomen, terwijl de autoriteiten alternatieve havens in de staat bekijken om de druk op Bintulu te verlichten.