Rossy de Palma onthult details over 'Día de Caza' en haar acteerfilosofie in El Hormiguero

Rossy de Palma bezocht dinsdag de studio van El Hormiguero om haar nieuwe filmproject te presenteren. De actrice sprak met Pablo Motos over de release van Día de Caza, een remake van de klassieke film La Caza van Carlos Saura die op 3 juli in de bioscopen verschijnt.

Rossy de Palma benadrukt het belang van het herinterpreteren van klassiekers met vrouwelijke hoofdrollen

De actrice noemde het voorstel zeer interessant. Ze legde uit dat ze naar aanleiding van deze film heeft voorgesteld om meer remakes te maken van iconische films die door mannen zijn geregisseerd, maar nu met vrouwen in de hoofdrol. Día de Caza toont een donkere periode die niemand wil laten terugkeren, met corruptie en harde vrouwelijke personages die complexe situaties ondergaan. Naast haar spelen Blanca Portillo, Carmen Machi en de jonge Zoe Arnau, die haar nichtje speelt en opvalt door haar talent.

De opnames in Extremadura overwonnen de extreme zomerhitte

Het team filmde in augustus in Extremadura. Rossy de Palma herinnerde zich dat de hoge temperaturen zeer intens waren, hoewel hitte of kou soms rijkdom aan het verhaal toevoegen. Ze probeerden vroeg te beginnen om de hitte te vermijden, maar de zonsopgang kwam laat en de warmte volgde snel.

Daarnaast droeg de actrice in de laatste fase van de opnames een prothese. Ze herinnerde zich een zin die ze herhaalde als het geduld opraakte: in de film moet je het geduld van de heilige Job hebben. Ze benadrukte dat de techniek altijd prevaleert en onderstreepte het belang van alle vakmensen, van make-up tot elk technisch detail.

Rossy de Palma geeft de voorkeur aan sequentieplannen en improvisatie

Een van de meest opvallende momenten in de film is een sequentieplan waarin Blanca Portillo en zij improviseren. Rossy de Palma verzekerde dat ze zich zeer op haar gemak voelt in dit formaat en een hele film zo zou kunnen draaien, omdat shot-reverse-shot haar saai lijkt. Ze geeft zich volledig over aan de personages.

De actrice ziet zichzelf als vertolker-kunstenaar en verdedigt een taoïstische benadering

Rossy de Palma verduidelijkte dat ze zichzelf niet ziet als een traditionele actrice, maar als een vertolker-kunstenaar. Ze beoefent veel disciplines zonder er een te beheersen en blijft altijd bezig. Zowel het artistieke als het ambachtelijke trekt haar aan. Ze studeert of memoriseert geen teksten, maar maakt taoïstisch ruimte zodat het personage haar bezit en haar gebaren laat maken die ze in het echte leven nooit zou doen.

Improvisatie bevalt haar omdat het betekent dat je niet weet wat er gaat gebeuren, net als in het leven. Ze werkt op de rand van onzekerheid en waardeert eerlijkheid boven alles. Film is volgens haar een leugen om een waarheid te vertellen, terwijl televisie vaak een leugen is om een andere leugen te vertellen.

Herinneringen aan haar muzikale periode en late adolescentie

De actrice blikte terug op haar verleden in de groep Peor Imposible, waar ze percussie speelde met een ritmebox, meezong en danste. Ze beleefden intense ervaringen, zoals uitgejouwd worden in Melilla of blikjes met zand krijgen in Camoes. Ze waren erg modern voor hun tijd.

In die jaren zonder geld behield ze haar volwassenheid en verspilde ze geen tijd in een gevaarlijk Madrid. Haar moeder stuurde haar postwissels van één peseta vanuit Mallorca. Ze beleefde haar adolescentie tussen haar dertigste en drieëndertigste. Nu, op haar zestigste, beschouwt ze zichzelf in de puberteit van de ouderdom en wil ze dit decennium aan zichzelf wijden.

Rossy de Palma verdedigt culinaire grenzen en wijst het gevoel van belachelijkheid af

Onder haar overpeinzingen merkte de actrice op dat ze alleen in culinaire grenzen gelooft omdat die mensen verbinden, terwijl geografische grenzen vaak conflicten verbergen. Ze noemt zichzelf humanist en stelt dat we allemaal tot dezelfde planeet behoren.

Ze benadrukte ook dat belachelijkheid door jezelf wordt gekozen en dat het gevoel van belachelijkheid alleen voor anderen bestaat. Verder kijken dan haar neus lang is, heeft haar geholpen mensen beter te begrijpen zonder in slachtofferschap te vervallen.