Robert Pires heeft de belangrijkste momenten van zijn tijd bij de Arsenal besproken in een interview dat is gepubliceerd door de officiële media van de Londense club. De voormalige Franse speler, die in de zomer van 2000 vanuit Marseille arriveerde, herinnert zich alles van zijn debuut tot de Premier League-titel met de Invincibles.
Een van de meest onthullende momenten die Pires deelt, gaat over zijn eerste minuten op Engelse bodem. Hij debuteerde op de eerste speeldag van dat seizoen tegen Sunderland, hoewel Arsene Wenger hem in het begin van de wedstrijd op de bank hield.
Zittend naast Lauren, een andere recente aanwinst, draaide Pires zijn hoofd en bekende hij zijn eerste indruk. "Ik zat naast Lauren op de bank, die ook net was gekomen, en ik draaide me naar hem toe en zei: 'Dit voetbal is niets voor mij! Wat doen we hier?'", herinnert de Fransman zich.
De intensiteit van de wedstrijd verraste hem diep. "Het leek me dat het voetbal veel te intens en te hard was. Na vijftien minuten kijken dacht ik: 'Dit is niets voor mij!'", voegt hij toe. Pires geeft toe dat de aanpassing langer duurde dan verwacht en dat hij enkele maanden nodig had om zich thuis te voelen in de Premier League.
"Eerlijk gezegd duurde het vijf of zes maanden voordat ik gewend was aan het Engelse voetbal. Als je bij Arsenal speelt, is het doel om kampioen te worden, dus voor mij was dat een enorme verandering", legt hij uit.
Voordat hij zich vestigde op Highbury, het stadion dat voorafging aan het huidige Emirates, had Pires verschillende topaanbiedingen. Volgens hem leek zijn bestemming aanvankelijk Real Madrid te worden.
"Toen ik vertrok bij Marseille had ik veel opties. De keuze lag tussen Real Madrid, Juventus en Arsenal", vertelt hij. "Destijds zeiden veel mensen en Franse journalisten dat ik naar Madrid zou gaan omdat de trainer wilde dat ik links speelde, met Figo rechts. Daarom dachten ze dat de deal al rond was."
Het gesprek met Wenger bleek doorslaggevend. "Voor mij is het belangrijk om met de trainer te praten als je zo'n keuze hebt", zegt hij. "Ik heb veel met Arsene Wenger gesproken en vond dat Arsenal de juiste beslissing was."
De Franse coach schetste het project dat hij voor ogen had na het vertrek van Marc Overmars naar Barcelona. "Hij zei dat Overmars was vertrokken en dat hij een andere speler zoals hij nodig had", herinnert Pires zich. "Uiteindelijk besloot ik te komen omdat Arsenal een grote club is, vanwege wat Arsene vertelde en ook vanwege de andere Franse spelers die er al waren."
De eerste maanden waren niet eenvoudig. Pires erkent dat hij voortdurend werd vergeleken met Overmars en de druk voelde om zijn transfer te rechtvaardigen.
"Alle fans en journalisten vroegen zich af: 'Wanneer scoort Pires? Hij scoorde veel goals bij Marseille en met het nationale team, maar bij Arsenal werkt het niet'". De Fransman geeft toe dat de situatie hem raakte: "Natuurlijk voelde ik veel druk."
Zijn eerste doelpunt, gescoord tegen Lazio in de Champions League, betekende een keerpunt. "Dat was een van mijn beste momenten bij Arsenal. Het was een belangrijke wedstrijd en een heel speciaal moment voor mij", zegt hij.
Na zijn succesvolle periode bij Arsenal liet Pires ook zijn sporen na in het Spaanse voetbal. Tussen 2006 en 2010 verdedigde hij de kleuren van Villarreal, waarin hij 131 officiële wedstrijden speelde, 18 goals scoorde en talrijke assists gaf. Hij maakte deel uit van een van de beste teams uit de geschiedenis van de club uit Castellón en deelde de kleedkamer met spelers als Marcos Senna, Santi Cazorla, Diego Forlán, Juan Román Riquelme en Giuseppe Rossi. Hij droeg bij aan enkele van de beste seizoenen van de Submarino Amarillo, waaronder de historische tweede plaats in het seizoen 2007/08.