De langetermijninflatieverwachtingen in Nieuw-Zeeland blijven boven het 2%-middenpunt van de centrale bank, een ontwikkeling die volgens Paul Conway van grote invloed zal zijn op de Reserve Bank of New Zealand voorafgaand aan het rentebesluit in december.
Conway zei dinsdag in Sydney dat de verwachtingen voor inflatie over vijf en tien jaar boven de doelstelling liggen en vergelijkbaar zijn met niveaus die voor het laatst werden gezien toen de inflatie na de pandemie boven de 7% uitkwam. Hij noemde de situatie zorgwekkend voor een monetair beleidsmaker en gaf aan dat hij de ontwikkeling nauwlettend zal volgen.
Het land ondervindt opwaartse druk op de inflatie door stijgende brandstofprijzen. Vorige maand voorspelde de RBNZ dat de inflatie in het vierde kwartaal zou uitkomen op 4,4%, ruim buiten de doelband van 1-3%. De meest recente vijfjaarsverwachting bedroeg 2,31%.
De RBNZ hield tijdens een verdeelde stemming in oktober onverwacht de officiële cash rate op 2,75%. De meerderheid wees op risico’s voor een kwetsbaar economisch herstel. Conway behoorde tot de drie leden van het zevenkoppige comité die een verhoging van 25 basispunten voorstonden.
Voor mij is het grotere risico dat kostenschokken zich ontwikkelen tot bredere inflatiedruk.
De minderheid wees op aanhoudend hoge kerninflatie en signalen dat prijsstijgingen zich over de economie verspreiden. Sinds het besluit is uit nieuwe cijfers gebleken dat de werkloosheid in het derde kwartaal is gestegen naar een nieuw 11-jaars hoogtepunt van 5,7%, terwijl de werkgelegenheid afneemt.
Conway stelde dat de zwakkere arbeidsmarktcijfers zijn stem niet zouden hebben veranderd. Hij beschouwt ze als nalopende indicatoren en verwacht een economisch herstel dat de arbeidsmarkt zal ondersteunen.
Het comité was het erover eens dat de rente zal moeten stijgen, afhankelijk van de economische ontwikkeling. De meerderheid, waaronder gouverneur Anna Breman, koos echter voor handhaving, met verwijzing naar de zwakke binnenlandse vraag en mondiale risico’s voor het herstel.
Conway waarschuwde voor het te zwaar wegen van hypothetische risico’s die mogelijk niet uitkomen. Hij betoogde dat het monetair beleid robuust moet blijven ten opzichte van dergelijke onzekerheden en snel moet handelen als blijkt dat er een scherpe mondiale vertraging optreedt, terwijl het primair moet reageren op de economie zoals die zich voordoet.
Marktprijzen mogen het monetair beleid zeker niet dicteren. Ik heb er geen moeite mee markten te verrassen wanneer de economische omstandigheden dat rechtvaardigen.
Het verrassende oktoberbesluit bracht markten die grotendeels op een renteverhoging hadden gerekend van slag, waardoor de Nieuw-Zeelandse dollar daalde en kritiek op de communicatie van de bank ontstond. Conway benadrukte dat het verrassen van markten acceptabel is wanneer de data dat rechtvaardigen, al zag hij in oktober geen dwingende reden daartoe.