Ira Sachs neemt het publiek mee terug naar het levendige downtown New York van de late jaren tachtig, waar schilders, dichters, muzikanten en experimentele theatermakers samenkwamen om te creëren ondanks de schaduw van aids. Zijn nieuwe film The Man I Love, die de competitie opende op het Filmfestival van Cannes, richt zich op de drang om voluit te leven en kunst te maken op eigen voorwaarden.

Sachs vangt de geest van een gemeenschap onder druk

Samen met zijn vaste medewerker Mauricio Zacharias schreef hij het verhaal rond zanger en performer Jimmy George, gespeeld door Rami Malek. Aan het begin van de film repeteert Jimmy voor zijn experimentele theatergezelschap The Mechanicals en neemt hij de rol van Carmen op zich in een drag-bewerking van een obscure film over kunstenaars die sterk op de mensen om hem heen lijken. Terwijl hij zijn teksten instudeert, trekt hij mensen aan met zijn zachte, magnetische aanwezigheid.

Jimmy is onlangs uit het ziekenhuis ontslagen na een ernstige aanval van aids-gerelateerde longontsteking. Zijn herstel voelt tijdelijk, maar versterkt juist zijn vastberadenheid om te blijven optreden en contact te maken. Zijn langjarige partner Dennis, gespeeld door Tom Sturridge, fungeert als stabiele steunpilaar en begeleidt Jimmy door repetities en het dagelijks leven. De spanning loopt op wanneer de jonge nieuwkomer Vincent, vertolkt door Luther Ford, opduikt en een affaire begint die de fragiele balans rond Jimmy verstoort.

Familiebanden en eerlijke gesprekken geven diepgang

Jimmys zus Brenda, gespeeld door Rebecca Hall, arriveert met haar man Gene (Ebon Moss-Bachrach) en hun zoon om het jubileum van hun ouders te vieren. Brenda fungeert als de directe stem van de werkelijkheid en weigert de ernst van haar broers toestand te negeren. Ondertussen gaan feesten, diners en creatieve bijeenkomsten door, gevuld met zang en gedeelde energie.

Muziek tilt het verhaal op zonder er een musical van te maken

Zorgvuldig gekozen nummers zorgen voor emotionele verlichting. Hall zingt een tedere versie van How Are Things In Glocca Morra uit Finian's Rainbow. Malek brengt een indringende interpretatie van het Gershwin-klassieker The Man I Love, dat ook de filmtitel vormt. Later zingt hij Melanie's Look What You've Done to My Song, Ma tijdens de familieviering. Een aangrijpend gebruik van Ronee Blakley's Lightning Over Water sluit de film af op een reflectieve noot.

Malek levert een carrièrebepalende prestatie

Maleks diepgevoelde vertolking behoort tot zijn sterkste. Hij geeft Jimmy een stille waardigheid en felle vastberadenheid, en toont een man wiens lichaam het begeeft maar wiens artistieke geest ongebogen blijft. Een bijzonder ontroerende badkuurscene benadrukt de fysieke tol van de ziekte. Sturridge biedt een ingetogen, liefdevolle tegenhanger als Dennis, terwijl Ford Vincent neerzet als een complexe figuur die meer gedreven wordt door sensatie dan door duurzame zorg. Zijn slotscènes zijn bijzonder onthullend.

Hall past naadloos in de rol van de nuchtere zus. Moss-Bachrach heeft beperkte screentijd maar maakt toch indruk. Sterke bijrollen zijn er van Maisy Stella als Vincents kamergenoot en leden van The Mechanicals, onder wie Blanka Zizka, Stephen Adly Guirgis en Sasha Lane.

Authentiek production design doet een verloren tijd herleven

Production designer Tommy Love reconstrueert de periode met precieze details en helpt Sachs het downtown-milieu opnieuw te bezoeken dat zijn eigen vroege creatieve leven vormde. Het resultaat is een menselijk portret van kunstenaars die elkaar steunen in een crisis, en eindigt met de eenvoudige smeekbede Remember Me uit een nummer van Rita Pavone op de soundtrack.

Tot de producers behoren Scott McGehee, David Siegel, Mike Sprater, Miriam Schrocter, Misook Doolittle en Said Ben Said. De film duurt 1 uur en 35 minuten en wordt verkocht door sales agent Mk2.