Quentin Tarantino mengt spaghetti-westerns en blaxploitation in Django Unchained

De film uit 2012, nu gratis te streamen op Pluto, toont de diepe interesse van de regisseur in westernverhalen en sociale thema's.

Quentin Tarantino bouwde een carrière op het ombuigen van B-filmgenres tot iets nieuws, maar pas in 2012 leverde hij zijn eerste western af met Django Unchained. De film is nu gratis te streamen op Pluto en beloont een nieuwe kijkbeurt met zijn gelaagde verwijzingen en gedurfde vertelstijl.

Tarantino verschuift van misdaadverhalen naar epische westerns

Voor Django Unchained richtte Tarantino zich in de jaren negentig op misdaadverhalen uit Los Angeles. Reservoir Dogs toonde de nasleep van een mislukte overval, terwijl Pulp Fiction uitgroeide tot een uitgestrekt crimineel universum. Kill Bill opende vervolgens de deur naar bredere invloeden, met een mix van wraakthrillers, vechtsport en zelfs anime-elementen, met duidelijke verwijzingen naar Italiaanse westerns.

Death Proof volgde als een precieze hommage aan de autoachtervolgingsfilms uit de jaren zeventig, met enkele van Tarantino's scherpste actiescènes en een opvallende rol van Kurt Russell.

Invloed van spaghetti-westerns vormt Django Unchained

Tarantino heeft spaghetti-westerns al lang geprezen, vooral Sergio Leone's The Good, the Bad and the Ugly. Django Unchained put directer uit de obscure film Django uit 1966 van Sergio Corbucci. Dat verhaal volgt een cynische veteraan uit de Unie in een Mexicaans grensstadje te midden van revolutionairen en Zuidelijke aanhangers. De extreme geweldpleging leidde tot een verbod in het Verenigd Koninkrijk, een detail dat Tarantino waarschijnlijk aansprak.

De originele Django-ster Franco Nero verschijnt in een korte cameo in de latere delen van de film uit 2012.

Blaxploitationwortels voegen sociale diepgang toe

Tarantino ontwikkelde al vroeg waardering voor exploitationcinema tijdens het kijken van films in bioscopen in Los Angeles in de jaren zeventig, samen met zwarte vaderfiguren. Deze achtergrond beïnvloedde zijn benadering van ras op het scherm. Het blaxploitationgenre leverde verhalen met zwarte hoofdpersonen binnen klassieke filmstructuren, met acteurs als Jim Brown en Fred Williamson in westerns en actierollen met duidelijke sociale boodschappen. Pam Grier, die later meespeelde in Tarantino's Jackie Brown, verscheen in veel van deze films.

Django Unchained creëert een zwarte volksheld

In Django Unchained speelt Jamie Foxx Django, een tot slaaf gemaakte man die wordt bevrijd door de Duitse tandarts en premiejager dr. King Schultz, gespeeld door Christoph Waltz. Django sluit zich aan bij het premiejagersvak en trekt eropuit om zijn vrouw Broomhilda, gespeeld door Kerry Washington, te redden uit de plantage van de meedogenloze Calvin Candie, gespeeld door Leonardo DiCaprio. Het verhaal speelt zich af in het antebellum-Zuiden in plaats van de gebruikelijke zuidwestelijke settings van eerdere westerns.

Tarantino heeft het project beschreven als een poging om zwarte mannelijke folklore te creëren, met inspiratie uit de Duitse legende van Siegfried. Hij overwoog ooit een vervolg waarin Django zou worden gekoppeld aan een oudere Zorro, een idee dat later in stripvorm werd gerealiseerd.

Tarantino besteedde het grootste deel van de perscampagne voor Django Unchained aan het bespreken van hoe het project voortkwam uit het schrijven van een nog onzichtbaar boek met filmkritiek over Corbucci.

— Collider-artikel, Oorspronkelijke berichtgeving over de invloeden van de film

Een liefdesverhaal en genre-hulde

Critici, waaronder Spike Lee, uitten zorgen over de manier waarop de film ras behandelt en gebruikmaakt van western- en zwarte iconografie. Toch staat Django Unchained als een van Tarantino's meest rechttoe-rechtaan heldenverhalen. Het functioneert als een liefdesverhaal, een brede western en een duidelijke hulde aan de blaxploitationtraditie vanuit een lang bewonderaar.

Tags bij dit artikel