Het jaar 2006 bracht een golf verhalen over ambitieuze jonge vrouwen in de veeleisende wereld van mode-uitgeverijen. Ugly Betty sloot zich aan bij dat moment toen de serie debuteerde op ABC en een frisse netwerktelevisie-interpretatie bood van een populaire Colombiaanse telenovela.
Zowel de film The Devil Wears Prada als de nieuwe serie richtten zich op een intelligente buitenstaander die een assistentenrol krijgt bij een New Yorks modeblad. Ze deelden zelfs hetzelfde upbeat KT Tunstall-nummer Suddenly I See als thematisch anker. Ugly Betty viel op met een eigen toon en perspectief.
Uitvoerend geproduceerd door Salma Hayek werd de serie een van de eerste grote Amerikaanse netwerkseries die was bewerkt naar een telenovela-formaat. In de eerste drie weken trok de show gemiddeld 14,8 miljoen kijkers en eindigde daarmee als tweede in zijn tijdslot, direct achter Survivor.
Na eerdere filmrollen in Real Women Have Curves en The Sisterhood of the Traveling Pants stapte America Ferrera in de titelrol. Critici reageerden snel. Een recensie in The Hollywood Reporter destijds merkte op dat het publiek vanzelf zou meeleven met de lieve, hardwerkende en vasthoudende Betty.
Dat is eigenlijk de grap. Als Betty eruitzag zoals ze eruitzag en een ‘wee mij’-houding had, zou niemand de serie willen kijken. We juichen voor haar omdat ze nooit in zelfmedelijden wegzakt.
In 2007 won America Ferrera de Emmy voor beste hoofdrolspeelster in een komedieserie en werd daarmee de eerste Latina die die prijs in ontvangst nam. Regisseur Richard Shepard, die diezelfde avond ook een Emmy voor de serie kreeg, schreef haar natuurlijke spel toe als anker van de hele productie.
Het moet haar zijn, anders is er geen show, want zij is echt. En omdat zij echt is, krijgt alle gekte om haar heen ineens betekenis.