Monica Barbaro is in een stroomversnelling met romantische komedieprojecten en geeft nieuwe inzichten in haar volgende grote rol. In een recente aflevering van de podcast Happy Sad Confused met Josh Horowitz promootte de actrice haar nieuwste film One Night Only en gaf ze een voorproefje van de toon van Luca Guadagnino’s aankomende drama Artificial.
Het project draait om OpenAI-topman Sam Altman en heeft Andrew Garfield in de hoofdrol. Barbaro herinnerde zich hoe Guadagnino op de set steeds wisselende beschrijvingen gaf. De ene dag noemde hij het een dolle komedie, de volgende dag een horrorverhaal.
Na het zien van de definitieve versie concludeerde Barbaro dat de film beide elementen succesvol combineert. Ze benadrukte dat de film geen last heeft van een inconsistente toon, maar juist zijn mix van stijlen omarmt.
Amazon MGM Studios had de film aanvankelijk gesteund, maar trok zich eerder dit jaar terug. Dat gebeurde enkele maanden nadat Amazon 50 miljard dollar had toegezegd aan OpenAI. Neon nam het project later over voor distributie.
Barbaro merkte op dat scenarioschrijver Simon Rich zich baseerde op echte gebeurtenissen, wat de productie extra complex maakte. De cast deed uitgebreid onderzoek om gevoelig materiaal over levende personen zorgvuldig te behandelen.
We werkten met heel uitdagend materiaal, omdat we uitspraken deden over mensen die nog leven.
Garfield vertelde eerder aan The Hollywood Reporter dat hij zowel de aanvankelijke steun van Amazon als de hulp bij het vinden van een nieuw thuis waardeerde. Hij noemde Neon een spannende match voor de film.
Tijdens dezelfde podcast ging Barbaro in op uitspraken van haar A Complete Unknown-collega Timothée Chalamet. Eerder dit jaar zei Chalamet dat hij niet in een kunstvorm zou willen werken die geen publiek meer trekt, met ballet en opera als voorbeelden.
Barbaro, die zelf balletdanseres was voordat ze actrice werd, gaf context vanuit gesprekken op de set van hun Bob Dylan-biopic. Ze wees erop dat Chalamets zus danseres is en dat zijn opmerkingen uit respect kwamen, niet uit afwijzing.
Ze interpreteerde de uitspraken als een constatering dat het publiek voor die podiumkunsten krimpt, niet als een gebrek aan waardering voor de vormen zelf. Barbaro zei dat ze meerdere perspectieven probeert te overwegen en ook waarheid ziet in de observatie over publieksontwikkelingen.