Mi Steinbach presenteert haar eerste speelfilm, Strange Neighbors, als openingsfilm op het Oldenburg International Film Festival. De documentaire legt het leven vast op een klein kunstmatig eiland in de Elbe River nabij Hamburg.
De filmmaker nam drie jaar lang beelden op zonder zelf in beeld te komen of voice-over toe te voegen. Natuurlijke geluiden van dieren en nabije industriële activiteit worden gecombineerd met een elektronische score van Robert Nacken. Het eiland is drie kilometer lang en een halve kilometer breed. Ingenieurs legden het aan tijdens verruimingswerken aan de rivier in de jaren zestig.
Steinbach verbleef periodiek in een hut op palen op locatie om de scènes vast te leggen. De film toont vossen, zeeotters, ganzen, eenden, haviken, eekhoorns, herten en talrijke insecten zonder de soorten te benoemen. Kijkers identificeren de dieren zelf tijdens de film.
Grote containerschepen varen in de buurt terwijl fabrieken en raffinaderijen langs de oevers actief zijn. De film bevat beelden van rook uit industriële installaties, verlichte nachtbeelden van de faciliteiten en windturbines. Dieren reageren zichtbaar op het lawaai van passerende schepen. Dronebeelden bieden luchtopnames en timelapse-sequenties tonen bewegende wolken en water.
Scènes beslaan dageraad, schemering, dag en nacht onder wisselende weersomstandigheden. Reflecties van planten en bomen in het water komen vaak voor. De tachtig minuten durende film bevat herhaalde motieven die sommige kijkers bekend zullen voorkomen uit andere natuurproducties. De juxtapositie van sereen wildleven en zware industrie blijft visueel opvallend, maar biedt beperkte diepere analyse.
De aanpak doet denken aan eerdere experimentele werken die de menselijke impact op het milieu onderzoeken, hoewel de uitvoering puur observerend blijft.