Een nieuwe geanimeerde Netflix-komedie keert het klassieke idee van dieren als stand-ins voor menselijke verlangens om. Mating Season volgt een groep bosdieren die seks en verbinding nastreven met hetzelfde rommelige enthousiasme dat mensen meebrengen naar datingapps en late-night beslissingen.
De serie komt van dezelfde creatieve geesten achter de langlopende hit Big Mouth. Andrew Goldberg, Nick Kroll, Mark Levin en Jennifer Flackett verplaatsen de focus van menselijke puberteit naar de paargedrag van beren, wasberen, herten en vossen. Het resultaat combineert grove grappen met verrassend accurate fragmenten van dierlijk gedrag.
Het verhaal speelt zich af in een naamloos bos en behandelt de personages als volwaardige individuen die uitslapen tijdens de winterslaap, rouwen om verloren ouders en vluchtige romances najagen. Tien afleveringen werden al aan critici getoond voorafgaand aan de première.
Zach Woods spreekt Josh in, een beer die te laat uit zijn winterslaap ontwaakt en ontdekt dat zijn partner verder is gegaan. Zijn beste vriend Ray, een wasbeer gespeeld door Nick Kroll, leeft voor losse contacten en verzamelt menselijke snuisterijen. June Diane Raphael leent haar stem aan Fawn, een hinde die nog bezig is met de dood van haar moeder, terwijl Sabrina Jalees Penelope speelt, een vos die worstelt met romantische frustraties.
Gedurende het seizoen maken de vrienden van alles mee, van hallucinogene planten en bestemmingsbruiloften tot een agrarische sekte. Terugblikken naar Canada en muzikale nummers zorgen voor afwisseling in de centrale zoektocht naar gezelschap voordat de volgende winter aanbreekt.
De schrijvers verweven echte details over wilde dieren, van het praktische nut van de huid van een honingdas tot de mechaniek van bepaalde paargedragingen. Personages pauzeren zelfs om snelle lessen te geven die aanvoelen als een brutale natuurdocumentaire verteld door een tiener. De humor blijft grotendeels licht en oppervlakkig, al bevat één scène een boswijd myceliumnetwerk dat discussieert over schaarste versus overvloed.
De stemprestaties vallen meteen op. Kroll brengt manische energie in Ray, Woods treft Josh’ onzekerheid perfect en Raphael en Jalees zorgen voor nerveuze charme. Gastrollen zijn onder meer Timothy Olyphant als een zelfverzekerde wolf, Pamela Adlon als Rays getroebleerde moeder en Jason Mantzoukas als een honingdas. De animatie van studio Titmouse houdt de beelden kleurrijk en gepolijst, met een knipoog naar klassieke zaterdagmorgen cartoons maar met een uitgesproken volwassen draai.
Vergeleken met Big Mouth levert de nieuwe serie minder momenten van echte empathie. Het geeft de voorkeur aan schattigheid en wellustige grappen boven de eerdere serie’s bredere verkenning van opgroeien. Toch is het potentieel voor toekomstige seizoenen om meer hart toe te voegen duidelijk zichtbaar, en de huidige reeks biedt consistente vermaak voor kijkers die van antropomorfe dieren houden die zich misdragen.