Luis Calzado, geboren in Barcelona in het jaar 2000, heeft zich ontwikkeld tot een van de grote figuren van het Spaanse hockey. De doelman, opgeleid bij Real Club de Polo, is uitgeroepen tot Beste Doelman ter Wereld in de jaarlijkse prijzen van de IHF. Zijn loopbaan omvat de titel in de European Hockey League met het Nederlandse Kampong en de zilveren medaille met de Spaanse selectie op het laatste WK.
Het erkennen door experts uit de sector voelt uniek voor de doelman. Calzado heeft zijn vreugde over de prijs geuit, al geeft hij toe soms te twijfelen aan zijn eigen prestaties. Het constante werk om het hoogste niveau te bereiken heeft vruchten afgeworpen, en de doelman benadrukt de waarde van de collectieve inspanning die dit mogelijk maakte.
Het is echt een uniek gevoel, ik weet niet hoe ik het moet uitleggen. Ik ben zo blij dat ik het heb gekregen dat ik soms last heb van het ‘impostor-syndroom’, van ‘ben ik het echt of niet?’. Maar ik ben heel blij met deze prijs.
Het seizoen kende ups en downs. Calzado besloot te verhuizen naar Nederland om voor Kampong te spelen, een verandering die aanpassing vroeg aan het Nederlandse hockeytempo, de taal en de levensstijl. Ondanks de aanvankelijke moeilijkheden bleek de steun van het team en de Spaanse selectie cruciaal. De overwinning in de European Hockey League en de sterke rol van Spanje op het WK bekroonden een succesvol jaar, al erkent de doelman ook de momenten van minder vertrouwen die hij overwon met extra werk.
Calzado beschrijft zichzelf als een veeleisende, snelle doelman met een goed speloverzicht om acties te anticiperen. In Spanje heeft hockey een beperkte basis van beoefenaars, maar de individuele kwaliteit maakt het mogelijk om op het hoogste internationale niveau te concurreren. De doelman benadrukt dat het land topsporters voortbrengt in meerdere disciplines, wat resultaten in hockey vergemakkelijkt ondanks het lagere aantal licenties.
Hoewel zijn grootvader doelman was van de Spaanse selectie die olympisch goud won in Rome 1960, begon Calzado toevallig in het doel tijdens het toernooi van de Inmaculada bij Polo. Hij probeerde het in een wedstrijd en ontdekte zijn passie voor de positie. Sindsdien heeft zijn carrière een gestage progressie doorgemaakt die hem naar de hoogste erkenningen heeft gebracht.
Het competitieve verschil tussen de Spaanse en de Nederlandse competitie is groot. Met een grotere bevolking en meer bondsleden bieden de Nederlanden een zeer hoog niveau dat Calzado in staat stelt zijn volledige potentieel te ontwikkelen. Daarnaast werkt de doelman al negen jaar met een sportpsycholoog om de specifieke druk van zijn positie te hanteren, waarbij een fout direct op het scorebord zichtbaar is.
Calzado ziet een groeiende erkenning voor doelmannen in de sport. Namen als Courtois, Unai Simón en David Raya verhogen het profiel van de positie en tonen aan dat een goede keeper kampioenschappen kan beslissen.
Na het zilver op het WK beschikt de Spaanse selectie over de beste trainer en de beste doelman ter wereld volgens de IHF. De concurrentie heeft zijn perceptie veranderd: men ziet Spanje niet langer alleen goed spelen, maar als een team dat kan winnen. De groep blijft met beide benen op de grond, wetende dat het zilver een belangrijke stap is maar niet het einddoel. Er zijn nog twee jaar tot de Olympische Spelen van Los Angeles en het team wil blijven groeien zonder genoegen te nemen.
Voor de toekomst waardeert Calzado het proces van voortdurende verbetering meer dan titels of erkenningen. Zijn grootste trots ligt in het overwinnen van moeilijkheden, groeien als sporter en als persoon, en al het werk te hebben verricht om het hoogste niveau te bereiken. De doelman streeft ernaar aan het einde van zijn carrière de voldoening te hebben dat hij elke dag het beste van zichzelf heeft gegeven.