- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De zwart-wit 2D-animatiefilm onderzoekt corporate controle, isolatie en menselijke veerkracht via een maanmissie.

Actrice Lucy Liu werkt samen met debuterend filmmaker Daniel Zvereff aan de onafhankelijk geproduceerde zwart-wit geanimeerde speelfilm Moonfish, die op 6 september in première gaat op het Venice Film Festival.

Liu, bekend van haar stemmen in Kung Fu Panda en Strange World, koos voor dit project om opkomend talent te steunen zonder studio-beperkingen.

Dit zijn de mensen die niet alleen creatief zijn, maar ook de toekomst zullen vormen. Ik ben gefascineerd door hoe mensen werken en hoe dingen beginnen als er geen al die bureaucratie is.

Een corporate missie naar de maan

Het verhaal draait om twee astronauten, ingesproken door Liu en The Gilded Age-ster Morgan Spector. Zij ondernemen een eenzame maanexpeditie die gebonden is aan strenge corporate prestatie-eisen voor hun terugkeer.

Zvereff schreef het verhaal als een allegorie voor het hedendaagse leven, gekenmerkt door constante connectiviteit maar toenemende persoonlijke disconnectie.

Ik wilde echt dat de film zich afspeelt in een omgeving die een allegorie is voor de huidige menselijke conditie die we allemaal nu ervaren, waarbij de samenleving sterk verbonden is, maar tegelijkertijd we allemaal een beetje losser raken.

Handgemaakte 2D-animatie op een solo-tijdschema

Zvereff ontwierp de productie zo dat hij de 2D-animatie volledig alleen kon afronden indien nodig. In negen maanden haalde hij animators Hoss Wheeler en Devin Grover erbij om te helpen.

Liu benadrukt de tastbare kwaliteit van het handgetekende werk te midden van de snelheid van digitale tools.

Het is geweldig wat digitaal heeft gedaan voor de snelheid van animatie, maar je voelt echt de waardering en het vakmanschap. Er is een tederheid en een imperfectie die ik waardeer.

Spectors eerste geanimeerde rol en een wereld van maanonderklasse

Voor Spector is dit zijn debuut in animatie. Hij vond de grootste uitdaging het belichamen van een personage dat afglijdt naar mentale instabiliteit.

De film toont maanbewoners die zijn uitgegroeid tot een onderklasse zonder rechten of vooruitzichten.

Deze specifieke klasse mensen is op de maan komen leven en is geëvolueerd tot maanmensen. Maar ze zijn ook geëvolueerd als onderklasse; het is de groep zonder rechten, bezittingen of echte hoop op de toekomst.

Liu spreekt ook de stem in van een pratende vis die met de astronauten meereist en fungeert als vroegtijdig waarschuwingssignaal, vergelijkbaar met kanaries in mijnen.

Een waarschuwende visie op mens-machine-relaties

Spector merkt op dat de film een toekomst schetst waarin corporaties en computers zijn samengevoegd tot een autoritair systeem dat mensen als wegwerpbaar behandelt.

De toekomst die Daniel zich voorstelt, is er een waarin de relatie tussen mensen en hun gereedschap volledig is omgekeerd. De corporatie is samengegaan met de computer in een soort perfecte autoritaire machine die mensen als voer gebruikt, eigenlijk. Het is een visie op de wereld die aansluit bij de wereld waarin we leven.

Hoop vinden te midden van isolatie

Ondanks de thema’s van eenzaamheid en spaarzame dialogen zorgde Zvereff ervoor dat het verhaal uiteindelijk de potentie van de mensheid bevestigt.

Dat is iets wat gebeurt als kunstenaar. Wanneer je iets maakt, neem je al die gevoelens op en laat je ze door deze prisma gaan. En daar komt dan dit mooie, onverwachte licht uit.