Lewis Hamilton leverde opnieuw een historische prestatie door poleposition te veroveren op de grand prix van Mexico-Stad. Het resultaat betekende zijn 105e polepositie in zijn carrière en verlengde zijn persoonlijke record voor de langste periode tussen een eerste en een meest recente pole tot meer dan 19 jaar.
Hamilton bereikte voor het eerst de top van een kwalificatiesessie in 2007 op de grand prix van Canada. Zijn laatste succes kwam meer dan 19 jaar later, waardoor de kloof tussen zijn eerste pole en zijn meest recente pole 19 jaar, vier maanden en 22 dagen bedraagt. De prestatie bevestigt zijn positie als de coureur met de langste dergelijke periode in de geschiedenis van de Formule 1.
Sir Jack Brabham pakte zijn eerste pole op de grand prix van Groot-Brittannië in 1959 op Aintree. Zijn laatste pole kwam in 1970 op de grand prix van Spanje op het uitdagende circuit van Jarama, wat hem een periode van 11 jaar opleverde in een carrière waarin hij zijn eigen team oprichtte en een titel won als coureur-constructeur.
Sebastian Vettel pakte zijn eerste pole in natte omstandigheden op Monza in 2008 met Toro Rosso en zette die om in een overwinning de volgende dag. Zijn laatste pole kwam op Suzuka in 2019 terwijl hij voor Ferrari reed. De 57 poles, derde op de all-time lijst, werden verzameld over een periode van 11 jaar die een dominante 2011 met Red Bull omvatte.
Giancarlo Fisichella verdiende zijn eerste pole in een door regen beïnvloede sessie op de Red Bull Ring in 1998 voor Benetton. Zijn vierde en laatste pole kwam in 2009 op Spa-Francorchamps met Force India, een resultaat dat opviel gezien het beperkte eerdere succes van het team dat seizoen.
Riccardo Patrese pakte zijn eerste pole in Long Beach in 1981, waarbij hij regerend kampioen Alan Jones met de kleinst mogelijke marge versloeg. De meeste van zijn poles kwamen tijdens een productieve periode bij Williams, hoewel hij vaak werd overschaduwd door teamgenoot Nigel Mansell.
Michael Schumacher pakte zijn eerste officiële pole in Monaco in 1994. Zijn laatste kwam op de grand prix van Frankrijk in 2006 met Ferrari. Een snelste tijd in Monaco zes jaar later met Mercedes werd ongeldig verklaard door een gridstraf, waardoor een nog langere periode onder strikte polepositie-regels werd voorkomen.
Alain Prost pakte zijn eerste pole op Hockenheim in 1981 met Renault. Hij voegde in totaal 33 poles toe, waarvan 13 in zijn laatste seizoen. Zijn laatste pole kwam op Suzuka in 1993, een circuit waar hij eerder al meerdere malen succesvol was.
Mario Andretti pakte pole op zijn echte Formule 1-debuut op Watkins Glen in 1968. Na zijn afscheid na het seizoen 1981 keerde hij in 1982 als invaller terug voor Ferrari en leverde een emotionele pole op Monza, waarbij hij Nelson Piquet met slechts 0,035 seconden versloeg.
Rubens Barrichello scoorde zijn eerste pole in 1994 op Spa-Francorchamps met Jordan na een gedurfde keuze voor slicks. Zijn laatste pole kwam op zijn geliefde circuit van Interlagos in 2009 met Brawn GP, waardoor hij driemaal polesitter werd op de Braziliaanse baan.
Kimi Räikkönen pakte zijn eerste pole op de grand prix van Europa in 2003 op de Nürburgring. Na een gat van negen jaar keerde hij terug aan de top van de tijdentabellen in Monaco in 2017 met Ferrari, waarna hij nog één pole toevoegde op Monza het jaar daarna.
Hamilton pakte zijn eerste pole op de grand prix van Canada in 2007 in slechts zijn zesde start. Hij ging door om 105 poles te claimen, met opvallende seizoenen waaronder 12 poles in 2016. Een enkele pole in Hongarije in 2023 viel op tijdens het ground-effect-tijdperk voordat sterkere vorm in 2026 het resultaat in Mexico-Stad opleverde dat zijn ongeëvenaarde periode verlengde.