Daniel Roher gaat van geprezen documentaires naar zijn eerste scripted feature met Tuner, een mix van intieme karakterstudie en lichte spanning. De film heeft Leo Woodall in de hoofdrol als Niki, een bekwame pianostemmer wiens gevoeligheid voor geluid hem zowel beperkt als versterkt.

Roher bouwt voort op documentaire succes met fictiedebuut

Vers van zijn Oscar voor Navalny, creëert Roher een verhaal dat zowel gegrond als voortstuwend aanvoelt. De film kreeg sterke reacties op Telluride en Toronto vorig jaar en lijkt klaar voor een solide bioscoop- en streamingpubliek.

Woodall draagt het verhaal als Niki

Leo Woodall vertolkt Niki, die is opgeleid door de ervaren stemmer Harry, gespeeld door Dustin Hoffman. Een gehooraandoening maakte een einde aan Niki's eigen pianocarrière, maar scherpte zijn oor voor minuscule imperfecties in instrumenten. Hoffmans personage levert contacten in de branche, terwijl Niki het zeldzame talent levert dat hem onderscheidt.

Een ontmoeting met kleine criminelen onthult een andere onverwachte vaardigheid: Niki's auditieve precisie maakt hem een effectieve kluizenkraker. Het script, geschreven door Roher en Robert Ramsey, toont hem als een gekwetste man wiens capaciteiten dieper gaan dan iemand vermoedt.

Romantiek en inzet sturen het verhaal

Niki ontmoet de getalenteerde pianiste en componiste Ruthie, gespeeld door Havana Rose Liu, en Harry moedigt de relatie stilletjes aan. Wanneer Harry ernstig ziek wordt, onthult zijn vrouw, met scherpe humor vertolkt door Tovah Feldshuh, de financiële druk op het gezin door de medische kosten. Niki wendt zich tot zijn nieuwe criminele contacten om het benodigde geld bijeen te brengen.

Woodall toont zich klaar voor hoofdrollen

De Britse acteur, bekend van het tweede seizoen van The White Lotus en bijrollen in Bridget Jones: Mad About the Boy en Nuremberg, draagt hier het volle gewicht van de film. Scènes waarin Niki pijnlijk reageert op plotselinge harde geluiden, zoals een vergeten ovenalarm, komen met echte kracht over dankzij sound designer Johnnie Burn.

Componist Will Bates voegt nog meer vaart toe aan het geheel. Een paar plotlijnen raken verward, waaronder rivaliserende criminele bendes en een late verschijning van Jean Reno als een klassieke muziekfiguur die op zoek is naar een verloren horloge uit het Holocausttijdperk. Herbie Hancock duikt kort op als zichzelf.

Sterke bijrolbezetting en vaste regie

Roher haalt levendig spel uit elke acteur, vooral Feldshuh, die scherpzinnigheid combineert met oprechte zorg. Editor Greg O'Bryant houdt het tempo strak aan op weg naar een bevredigend einde, al verzachten enkele gladde effecten de emotionele kern van het verhaal lichtjes.

Geen reserves gelden voor Woodall. Zijn optreden laat weinig twijfel dat hij thuishoort bij de top van de mannelijke hoofdrolspelers in de industrie.