Kurt Russell tegenover kannibaalangst in Bone Tomahawk na triomf met Tombstone

De acteur keert terug naar het western-genre in het brute debuut van S. Craig Zahler dat spanning vermengt met schokkende horror.

Kurt Russell heeft lang gezag uitgestraald op het scherm, van zijn ijzige vertolking als R.J. MacReady in The Thing tot zijn iconische rol als Snake Plissken. In 1993 leverde hij opnieuw een sterke prestatie als marshal Wyatt Earp in Tombstone, compleet met een memorabele snor en sterke ondersteuning van Val Kilmer en Powers Boothe. Die klassieker blijft een favoriet binnen het western-genre, maar Bone Tomahawk zorgt voor nog meer spanning en angst.

Bone Tomahawk bouwt eerst sterke personages op voordat de angst toeslaat

S. Craig Zahler maakte zijn regiedebuut met Bone Tomahawk en verzamelde een indrukwekkend ensemble. Kurt Russell speelt sheriff Franklin Hunt, samen met Patrick Wilson, Matthew Fox, Richard Jenkins en David Arquette. Het verhaal volgt Hunt en zijn team terwijl ze een kannibalistische stam achtervolgen die inwoners uit een stadje in het Wilde Westen heeft ontvoerd.

Zahler richt zich eerst op het opbouwen van betrokkenheid bij de hoofdpersonen, net als de karakterontwikkeling in Tombstone en The Thing. Het script vermijdt wegwerpstereotypen en toont in plaats daarvan de tekortkomingen en motieven van echte mannen in een ruig landschap. Weids uitzicht op het ruige terrein draagt bij aan de sfeer, terwijl een sobere score de groeiende spanning natuurlijk uit het verhaal laat voortkomen.

That thing was just trying to survive and that’s all these guys are doing, they’re just trying to survive, they’re just out there living.

— Kurt Russell, 2015 Collider interview

Bone Tomahawk levert een brute slotakte vol grafisch geweld

De film begint met de kenmerken van een traditionele western, gericht op een marshal die bandieten achtervolgt. Vroeg geweld komt slechts kort in beeld, waardoor de verwachting ontstaat dat Kurt Russell het zal winnen van de dreiging. Die aannames vallen in de slotakte in duigen wanneer het verhaal overgaat in meedogenloze horror.

Zahler weigert weg te kijken van de wreedheid en dwingt de kijker de gruwelen van de kannibalen van dichtbij te aanschouwen. Een bijzonder aangrijpende scène toont een gevangen sheriff die hulpeloos moet toekijken hoe een van zijn metgezellen wordt gescalpeerd. De gevangenen die door de stam worden vastgehouden, ondergaan een even nachtmerrieachtige behandeling, waardoor de climax meer lijkt op The Hills Have Eyes dan op een standaardwestern.

Vergelijkingen met The Thing dringen zich vanzelf op. Beide films ontnemen veiligheid en vertrouwen, al presenteert Bone Tomahawk zijn monsters als zichtbare, menselijke dreigingen in plaats van vormveranderende wezens. Het resultaat laat weinig ruimte voor overleving en weerklinkt de paranoia en isolatie van Carpenters klassieker, terwijl het eigen pad kiest door extreem geweld.

Tags bij dit artikel