Jessica Rivero: van Cuba naar de wereldtop van het volleybal met de koffer altijd klaar

De Spaanse international blikt terug op haar offers, haar vroege debuut bij de nationale ploeg, het overwinnen van depressie in Polen en haar dromen over Japan en de Olympische Spelen.

Jessica Rivero kwam op vierjarige leeftijd vanuit Cuba naar Spanje. Ze begon op haar zevende met volleybal en nam op dertienjarige leeftijd een beslissing die haar leven zou veranderen: ze verliet het ouderlijk huis om zich aan te sluiten bij Olímpico de Las Palmas en begon aan een profcarrière die haar naar de belangrijkste Europese en Amerikaanse competities zou voeren.

Een dapper meisje dat nooit achteromkeek

Telkens wanneer ze sportieve tegenslag ervaart, keert Jessica Rivero in gedachten terug naar die dertienjarige tiener die haar koffers pakte richting Gran Canaria. Ze herinnert zich geen angst, alleen zenuwen en een overweldigende ambitie om te bewijzen dat ze thuishoorde in het beste opleidingselftal van Spanje. Dat beeld blijft haar bij en herinnert haar aan het afgelegde pad.

“Wanneer ik in een moeilijke periode zit of sportief niet goed presteer, herinner ik mezelf eraan dat ik als kind erg dapper was, dat ik nooit opgaf en altijd vooruitkeek”, legt de speelster uit.

Duidelijk doel vanaf dertienjarige leeftijd: de beste van Spanje worden

Vanaf de eerste dag in Las Palmas stelde Rivero zich ambitieuze doelen. Ze wilde de beste volleybalster van het land worden en aanvaardde de offers die een vroege carrière met zich meebracht. Terwijl andere meisjes een normale adolescentie leidden, paste zij zich aan aan topsporttrainingen, afstand van het gezin en de constante druk van titels.

In de loop der jaren veroverde ze vrijwel alles in het Spaanse volleybal: regionale kampioenschappen, clubwedstrijden en titels in de jeugd-, cadetten-, junioren-, Superliga Júnior- en Superliga-categorieën.

Debuut in de absolute selectie op vijftienjarige leeftijd en het afscheid van China

Haar vroegrijpheid hield daar niet op. Op vijftienjarige leeftijd werd ze voor het eerst opgeroepen voor de Spaanse absolute selectie. Het oorspronkelijke plan was om twee weken met de A-ploeg te trainen en daarna af te reizen naar het schools wereldkampioenschap in China. Een blessure van een teamgenote veranderde echter de plannen en de technische staf besloot dat ze zou blijven.

Ze zeiden: ‘We vinden je houding en je voorbereiding erg goed, dus je blijft.’

— Jessica Rivero, Interview met Marca

Een carrière gebouwd op verhuizingen en culturen

Haar loopbaan voerde haar langs Spanje, Duitsland, Turkije, Polen, Italië en de Verenigde Staten. Elke bestemming betekende aanpassen aan nieuwe talen, kleedkamers en leefstijlen. In plaats van moe te worden, haalt Rivero juist motivatie uit elk nieuw begin en uit de passie om te blijven bewijzen dat ze nog steeds tot het uiterste in staat is.

Depressie in Polen en het belang van hulp vragen

Tijdens de pandemie leidde het isolement in Polen tot de moeilijkste periode van haar leven. Ze huilde vaak, viel sterk af en herkende zichzelf niet meer. Ze besloot professionele hulp te zoeken en begon samen te werken met een psycholoog.

Vandaag kan ik zeggen dat ik in een depressie zat. Toen besefte ik hoe belangrijk het is om hulp te vragen.

— Jessica Rivero, Interview met Marca

Ze volgt nog steeds therapie en benadrukt dat iedereen toegang zou moeten hebben tot een externe persoon die helpt bij het omgaan met stress en moeilijkheden.

De onvergetelijke titel in Italië en de vergelijking met Spanje

Tot haar recente successen behoort de winst van de Italiaanse landstitel en beker met een team dat nauwelijks een wedstrijd verloor. Die ervaring stelde haar in staat het hoge niveau van het Italiaanse volleybal te vergelijken met de Spaanse realiteit, waar zichtbaarheid en structuur nog tekortschieten.

Nieuwe fase in Italië en de rol van veteraan

Volgend seizoen speelt ze voor Consolini Volley San Giovanni. Daar zal ze een rol als gids voor de jongere speelsters op zich nemen en de ervaring doorgeven die ze in jaren van topvolleybal heeft opgedaan.

De dromen die blijven: Japan en de Olympische Spelen

Ondanks alles wat ze heeft meegemaakt, houdt Jessica Rivero haar doelen intact. Ze wil haar carrière afsluiten in een Aziatische competitie, bij voorkeur in Japan, en sluit een deelname aan de Olympische Spelen niet volledig uit.

“Dromen houden nooit op bij mij”, verzekert de speelster, die nog steeds energie put uit haar passie voor volleybal en haar nieuwsgierigheid naar nieuwe ervaringen.

Tags bij dit artikel