Een team van het Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics en de Universiteit van Oregon heeft voor het eerst een radiosignaal gelokaliseerd dat rechtstreeks door een exoplaneet wordt uitgezonden. De emissie komt van de planeet Beta Pictoris b in het stelsel Beta Pictoris, op 63,4 lichtjaar van de aarde, en niet van de ster waar de planeet omheen draait.
Tot nu toe werden radiosignalen in planetaire systemen altijd aan de gastster toegeschreven. Deze waarneming is een mijlpaal omdat de oorsprong ondubbelzinnig bij de planeet zelf ligt.
Het signaal wijst niet op buitenaards leven of pogingen tot contact. Het betreft aurorale emissies die ontstaan wanneer geladen deeltjes interageren met het magnetisch veld en de atmosfeer van de planeet. Vergelijkbare verschijnselen treden op aarde op als de noorder- en zuiderlichten.
De onderzoekers benadrukken dat “hoewel aurorale radio-uitbarstingen worden waargenomen bij planeten in het zonnestelsel en bij sommige ultrakoude dwergplaneten, tot nu toe geen radiosignaal ondubbelzinnig aan een exoplaneet is toegeschreven in plaats van aan de gastster”.
De emissies werden geregistreerd in frequenties tussen 0,85 en 3,5 GHz met de radiotelescoop MeerKAT in Zuid-Afrika. De astronomen ontdekten snelle, terugkerende en sterk gepolariseerde uitbarstingen, naast aanhoudende emissies.
Om de planetaire oorsprong te bevestigen gebruikten ze quasars als referentie en sloten ze alle bekende mechanismen van stellaire emissie uit. De sterkte van het magnetisch veld van Beta Pictoris b komt overeen met theoretische voorspellingen voor een jonge, massieve gasreus.
Deze detectie vormt de eerste directe meting van de sterkte van het magnetisch veld van een exoplaneet. De resultaten vergroten het inzicht in de interne dynamoprocessen die deze velden in jonge reuzenplaneten opwekken.