Jason Furman, voormalig voorzitter van de Raad van Economische Adviseurs van president Barack Obama, geeft een persoonlijk voorbeeld van de verstoring die hij ziet dat kunstmatige intelligentie brengt voor professionele ontwikkeling. Hij creëerde Econvitals, een gratis platform voor economische data en analyse, met behulp van wat hij vibe coding noemt. Het systeem voert nu taken uit die vroeger hele teams van economen nodig hadden en repliceert in wezen veel van de analytische kracht van de 35-koppige operatie in het Witte Huis die hij eerder leidde.
Furman sprak met presentator Stephanie Flanders in de nieuwste aflevering van de podcast Stephanomics. Hij beschreef het bouwen van het platform als zowel opwindend als verontrustend. Het hulpmiddel voert geavanceerd economisch werk uit dat traditioneel beginnende analisten trainde via repetitieve taken. Furman vraagt zich nu af hoe de volgende generatie economen vergelijkbare ervaring opdoet als machines het basale werk overnemen.
De kernzorg, aldus Furman, is niet zozeer het volledig vervangen van banen, maar het uithollen van het leerlingmodel dat beginners tot experts maakt. Juniorfuncties in de economie, het recht en de bankensector omvatten vaak tijdrovende analyses die het oordeelsvermogen over jaren opbouwen. Als ai dat werk overneemt, kunnen werkgevers minder trainees aannemen en minder investeren in hun ontwikkeling.
Furman doceert aan Harvard University en verwacht dat instellingen als deze zich zullen aanpassen door meer nadruk te leggen op praktische vaardigheden. Studenten zullen ook sterker moeten worden in het aansturen van ai-systemen en het herkennen waar menselijk inzicht, creativiteit en relaties essentieel blijven.
Het gesprek volgde op de recente Amerikaanse tussentijdse verkiezingen, waarbij kiezers in verschillende gebieden zich verzetten tegen nieuwe ai-datacenters. Furman ziet het lokale verzet als bijzaak. Sterke economische opbrengsten van ai zullen de bouw hoe dan ook ergens aandrijven. Hij roept de binnenkomende democratische meerderheid op om bredere publieke zorgen over ai en de kosten van levensonderhoud aan te pakken zonder grote investeringsstromen te ontmoedigen.
Furman schetst prioriteiten voor de democraten in het volgende congres, waaronder toegang tot gezondheidszorg, tariefbeleid en een betrouwbare energievoorziening. Hij merkt op dat het omzetten van campagnetoeszeggingen over betaalbaarheid in effectief beleid complexer zal blijken dan de slogans doen vermoeden, zeker terwijl ai-gedreven economische groei moet worden ondersteund.