De ervaren aanvaller Jackson Martínez liep deze zondag voor het eerst in zes jaar weer een voetbalveld op na een lange afwezigheid uit het profvoetbal. Met zijn net 40 geworden, kwam hij in de tweede helft in en scoorde hij de goal die Deportivo Independiente Medellín de 2-1 zege bezorgde tegen Alianza in de zeventiende speelronde van de Colombiaanse competitie.
Het duel stond 1-1 toen Martínez in de 56e minuut het veld betrad als vervanger van Yony González. De ploeg van Amaranto Perea, zelf een oud-speler van Atlético de Madrid, had een impuls nodig om de negatieve reeks te doorbreken. De veteraan toonde al snel dat de tijd zijn neus voor doelpunten niet heeft weggenomen.
Zeven minuten voor tijd kwam de jonge Jhon Montaño met een briljante individuele actie. Zijn schot ketste af op de paal en de rebound belandde voor de voeten van Jackson Martínez, die het leer als in zijn beste jaren in het doel werkte en het publiek in extase bracht.
De zege laat het Poderoso de la Montaña een reeks van vier nederlagen op rij doorbreken, waarvan drie in de competitie en een in de Copa Colombia. Met dit resultaat klimt de club naar de zevende plaats met 26 punten en komt het dicht in de buurt van de play-offs.
Jackson Martínez zette zijn carrière officieel stop in december 2020 na een traject dat hem naar de top van het Europese voetbal bracht. Opgeleid in de jeugd van DIM debuteerde hij in 2005 en groeide hij al snel uit tot clubicoon met 44 doelpunten en de landstitel in het Torneo Clausura 2009, waarin hij topscorer werd met 18 treffers.
Zijn loopbaan voerde hem via Jaguares de Chiapas in Mexico, waar hij 36 keer scoorde, naar FC Porto, waar hij uitblonk als een van de doelpuntenmakers van de club. In het seizoen 2015/2016 tekende hij bij Atlético de Madrid, maar hij speelde slechts 23 wedstrijden en scoorde drie keer voordat hij vertrok naar Guangzhou Evergrande in China.
Blessures, met name een zware enkelblessure in 2015 en 2016, markeerden het einde van zijn carrière. Via Portimonense in Portugal, waar hij op 21 november 2020 zijn laatste profdoelpunt maakte, stopte hij definitief.
Vanaf mijn enkelblessure in 2015/2016 begon een strijd waarin ik alles gaf om weer op een fatsoenlijke manier te kunnen voetballen, een sport waar ik zo van hou. Hoewel ik na twee jaar terugkeerde op het veld, was het erg moeilijk om te presteren zoals ik wilde.