Ira Sachs onderzoekt Rami Maleks vertolking van een door aids getroffen kunstenaar in New York eind jaren tachtig

Regisseur bespreekt zijn in Cannes in première gegane drama The Man I Love tijdens een Film Talk op het Internationaal Filmfestival van München.

Op het Internationaal Filmfestival van München deelde filmmaker Ira Sachs inzichten in zijn nieuwste project tijdens een van de kenmerkende Film Talks van het evenement. Het gesprek ging over zijn nieuwe drama The Man I Love, dat eerder dit jaar in wereldpremière ging op Cannes.

Sachs schreef het scenario samen met zijn vaste medewerker Mauricio Zacharias. Het verhaal volgt de New Yorkse performancekunstenaar Jimmy George te midden van de verwoestende aidscrisis eind jaren tachtig. Rami Malek speelt de hoofdrol als de centrale figuur die ondanks zijn prognose vastbesloten blijft om te creëren, contact te maken en te overleven.

Malek brengt naturalisme en kijkplezier in de rol

Sachs legde uit waarom hij Rami Malek castte na hem te hebben gezien in Mr. Robot. Hij beschreef Malek als een naturalistische acteur in een bepaald register en iemand die het publiek graag bekijkt. De regisseur merkte op dat het personage Jimmy George in zijn hoofd onlosmakelijk verbonden is met Maleks interpretatie.

Ik had Mr. Robot gezien en vond Rami een zeer naturalistische acteur in een bepaald register, en ook iemand die je wilt zien. Die twee elementen zijn echt belangrijk voor me. Op dit moment kan ik me het personage Jimmy George niet echt voorstellen zonder Rami.

— Ira Sachs, Film Talk Internationaal Filmfestival van München

Vroeg werk voorspelde thema’s van queer creativiteit en liefdesdriehoeken

Terugkijkend op zijn carrière wees Sachs op zijn debuutfilm Vaudeville als een vroege verkenning van vergelijkbaar terrein. Die film draaide om een reizend theatergezelschap en bevatte een backstage-drama met muziek en een liefdesdriehoek tussen drie mannen in een queer creatieve gemeenschap. Hij suggereerde dat het nieuwe project voortbouwt op thema’s die door veel van zijn werk heenlopen.

Tijd en perspectief nodig om de intensiteit van het tijdperk te verbeelden

Sachs en Zacharias hadden het decor van New York eind jaren tachtig vanaf het begin van hun samenwerking besproken. Ze wilden zowel de enorme uitdagingen als de buitengewone creatieve energie van die periode vastleggen. De regisseur benadrukte dat er voldoende tijd moest verstrijken voordat ze het materiaal met de nodige afstand en perspectief konden benaderen.

Het tijdperk werd gekenmerkt door scherpe contrasten, merkte hij op, waarbij dood en leven op intense wijze naast elkaar bestonden. De film bevat verder bijrollen van Luther Ford, Tom Sturridge, Ebon Moss-Bachrach en Rebecca Hall.

Europese en internationale cinema vormt Sachs’ stijl

Sachs beschreef zijn filmopleiding als meer geworteld in wereldcinema dan in mainstream Amerikaanse films. Hij noemde Franse cinema, Duitse cinema en specifiek Rainer Werner Fassbinder, samen met Aziatische films, als belangrijke invloeden. Hoewel hij klassieke Amerikaanse films uit de jaren dertig, veertig en zeventig waardeert, put zijn stijl vooral uit niet-Amerikaanse tradities.

Ik noem ze mijn monsters. Ze zitten op mijn schouder en ik zal nooit zo goed zijn als zij, en ze zullen me altijd intimideren. Maar in die intimidatie zit invloed, toch? Dus het is ook inspiratie. Terwijl je worstelt met een geschiedenis, kun je je eigen stem vinden.

— Ira Sachs, Film Talk Internationaal Filmfestival van München

De regisseur voegde eraan toe dat de meeste van zijn tien films gaan over het proces van het maken van kunst. Een recensie in Deadline prees The Man I Love als een menselijk en aangrijpend onderzoek naar de liefde voor kunst en kunstenaars, wat aansluit bij Sachs’ eigen observaties over zijn oeuvre.