Het International Documentary Film Festival Amsterdam opent dit jaar op vrijdag de 13e, een datum die overeenkomt met lopende verschuivingen in de documentairewereld. Belangrijke titels die naar de Nederlandse hoofdstad komen zijn de op Theranos gerichte film You Can See Everything van Lance Oppenheim en Nathan Fielder, Alex Gibney’s portret van Elon Musk en NAZA van Yuval Abraham en Rachel Szor.
IDFA artistiek directeur Isabel Arrate Fernandez wijst op sterke Amerikaanse bioscoopprestaties van verschillende titels. You Can See Everything heeft de 80 miljoen dollar overschreden in eigen land en is de op twee na best verdienende film van A24. Zij ziet dit als een signaal dat langere documentaires succesvol kunnen zijn in de bioscoop en nieuwe kijkgewoonten kunnen creëren.
Arrate Fernandez benadrukt hoe het succes traditionele patronen doorbreekt. “Deze films breken elk patroon dat er was, elk kader waar mensen aan vasthielden,” zegt ze. Ze voegt eraan toe dat onafhankelijke documentaires nieuwe release-strategieën nodig hebben om te groeien.
De betrokkenheid van Nathan Fielder heeft nieuwe kijkers naar You Can See Everything getrokken en roept vragen op over welke andere documentaires vergelijkbare publieken kunnen aantrekken. Arrate Fernandez beschrijft de projecten over Holmes en Musk als uitzonderingen die mogelijk werden gemaakt door grotere Amerikaanse productie- en marketingbudgetten.
Het festival fungeert als belangrijk Europees platform voor Oscar-kandidaten. Studios en streamers organiseren evenementen rond hun inzendingen. Er wordt nog gesproken over de vraag of You Can See Everything in aanmerking kan komen voor een nominatie voor beste film, wat de rol van IDFA in het awards-seizoen versterkt.
Arrate Fernandez erkent dat campagnekosten ertoe doen, maar wijst op vooruitgang voor films met lagere budgetten. Films als A Fox Under a Pink Moon, Rehearsals for a Revolution, Closure en Traces komen in beeld en verbreden het veld.
Prominente inzendingen waaronder Musk en Ava DuVernay’s 14th hebben gebruikgemaakt van kunstmatige intelligentie. IDFA gaat verder dan algemene panels en onderzoekt rechtenkwesties, politieke implicaties en praktische toepassing. Voor het eerst werden deelnemende filmmakers gevraagd om AI-gebruik te melden.
Het is tijd om de ethiek te bespreken en hoe we dit willen gebruiken. Het is een lopend gesprek waarin we de antwoorden nog niet hebben.
De beperkingen van vorig jaar op bepaalde Israëlische instellingen leidden tot een beleidsevaluatie. IDFA beoordeelt films en gasten nu individueel, terwijl de kernhouding tegen het platform bieden aan overheden die van mensenrechtenschendingen worden beschuldigd, gehandhaafd blijft. Dit jaar staan geen films met Israël als productieland op de lijst, hoewel enkele werken van Israëlische filmmakers onder andere landen verschijnen.
Arrate Fernandez benadrukt dat nationaliteit zelf geen factor is. Beslissingen hangen af van financieringsbronnen, institutionele banden en afstemming met festivalwaarden als solidariteit, artistieke vrijheid en pluralisme. Ze beschrijft het proces als weloverwogen en contextspecifiek.