Gonzalo Bernardos en Unai Sordo beschuldigen elkaar over subsidies aan vakbonden en staking van 11 november

De econoom betwist de gegevens over publieke financiering en de prestaties van CCOO en andere vakbonden bij het verdedigen van de koopkracht van werknemers.

De econoom Gonzalo Bernardos heeft de rol van de vakbonden bij de oproep tot de algemene staking op 11 november scherp bekritiseerd en de aandacht gevestigd op de bedragen aan publiek geld die deze organisaties de afgelopen jaren hebben ontvangen.

Volgens zijn berekeningen, gebaseerd op officiële bronnen van het Sistema Nacional de Subvenciones y Ayudas Públicas, zouden de vakbonden 155 miljoen euro van het Ministerie van Werkgelegenheid hebben ontvangen in de afgelopen acht jaar. In het laatste boekjaar zou het bedrag 12,62 miljoen bedragen.

Unai Sordo verwerpt de cijfers en beschuldigt Bernardos van het verzinnen van gegevens

De secretaris-generaal van CCOO, Unai Sordo, heeft scherp gereageerd op de uitspraken van de hoogleraar. Sordo stelt dat het gemiddelde van 6 miljoen euro per jaar voor een vakbond met 35 procent vertegenwoordiging niet houdbaar is en beschuldigt Bernardos van het verdraaien van de informatie.

Een economieprofessor probeert een cijfer te presenteren dat ik vermoed dat hij verzonnen heeft.

— Unai Sordo, secretaris-generaal van CCOO, Reactie op sociale media

Sordo benadrukte dat CCOO jaarlijks ongeveer 150 miljoen euro ontvangt alleen al aan contributies van leden en vroeg Bernardos om na te denken voordat hij dit soort uitspraken doet.

Bernardos deelt officiële links en vraagt om afstand te doen van de subsidies

Bernardos houdt vast aan zijn standpunt en heeft de officiële datalinks publiek gedeeld zodat iedereen ze kan raadplegen. De econoom herinnerde eraan dat de cijfers voor alle vakbonden samen gelden en suggereerde dat de organisaties, als ze zoveel van hun leden ontvangen, afstand zouden moeten doen van publieke subsidies.

Kritiek op de balans van de vakbonden in de afgelopen twee decennia

Los van de financiering heeft Bernardos de effectiviteit van het vakbondswerk tussen 2001 en 2025 in twijfel getrokken. Volgens zijn gegevens is het aantal jaarlijkse werkuren met slechts 8,5 uur gedaald in 25 jaar, terwijl de koopkracht van werknemers onder cao’s in dezelfde periode met 5,1 procent is gestegen.

De hoogleraar wees er bovendien op dat werknemers tussen 2018 en 2026 2,9 procent koopkracht zullen verliezen en vroeg zich af waarom de grote vakbonden in de collectieve arbeidsovereenkomsten de salarisvoorwaarden accepteren die ze later bekritiseren.

In theorie streven vakbonden ernaar de koopkracht van werknemers onder een cao te verbeteren en het aantal jaarlijkse werkuren te verminderen. Hebben ze dat goed gedaan?

— Gonzalo Bernardos, econoom, Uitspraken over de vakbondsbalans

Tags bij dit artikel