Een nieuw project gebruikt moderne generatieve AI om erotische foto's die een halve eeuw geleden verschenen nieuw leven in te blazen. De resulterende korte films voegen beweging, kleur, gesynchroniseerd geluid, dialoog en vertelstem toe aan statische beelden uit tijdschriftreportages uit 1976.
Het eerste deel van de serie, getiteld Sh(AI)ved, ging in de marge van het Cannes Film Festival in première en is nu te streamen op Cultpix. Het Noorse bedrijf Multiformat verzorgde de productie en paste actuele AI-tools toe om de originele stilbeelden om te zetten in complete videosequenties.
Het titelstuk opent met herkenbare jaren-70-beelden van naakte vrouwen die zichzelf stimuleren, begeleid door de kenmerkende funkmuziek uit die tijd, vaak aangeduid als pornofunk of bow-chicka-wow-wow-muziek. Een close-up introduceert een jonge vrouw genaamd Hannah, wiens voice-over terugblikt op een intiem moment met een vriendin en het gevoel dat er iets ontbrak.
Naarmate de scène vordert, pakt Hannah de telefoon om een mannelijke kennis te bellen. Als hij niet beschikbaar is, grijpt ze naar een vibrerende massager. De vertelstem behoudt gedurende de hele sequentie een reflecterende toon.
De film verschuift vervolgens naar wat de verteller een levendige bijeenkomst onder goede vrienden noemt. Drie vrouwen verschijnen met volledig geschoren intieme zones, een motief dat door de hele collectie terugkeert. De voice-over merkt op hoe de afwezigheid van haar de sfeer versterkt, waarna de vrouwen verschillende posities en combinaties uitproberen, inclusief het gebruik van accessoires, alles ondersteund door dezelfde retro-soundtrack en uitmondend in intense climaxen.
Het deel sluit af met After-Movie Party. Twee stellen komen terug van een late filmvoorstelling en beginnen zich te hergroeperen. Een man ondervindt moeite tijdens orale intimiteit vanwege het natuurlijke haar van zijn partner. De mannen scheren vervolgens de vrouwen, waarna de groep geniet van heftige uitwisselingen.
Kenners van adultcinema uit de jaren 70 herkennen de authentieke periode-details en de algehele sfeer. De door AI gegenereerde figuren ogen opvallend levensecht in gezichten en full-body shots. Beperkingen komen vooral naar voren in extreme close-ups van intieme zones, waar het beeld een gladder en kunstmatiger karakter krijgt.
Afhankelijk van de kijker fungeert de collectie als lichte entertainment, een gedurfde statement of een vroege mijlpaal in de evolutie van bewegend beeld. Hoewel de technologie nog naden vertoont in de meest gedetailleerde frames, toont het hoe generatieve tools archieffotografie kunnen omzetten in dynamische content. Verdere delen worden verwacht om het proces te verfijnen. Voorlopig vangt het werk zowel de visuele stijl als de openhartige geest van het bronmateriaal, en biedt het een venster op een eerdere periode van erotische expressie.