Geluidsontwerper Johnnie Bunn verwerkt persoonlijke strijd met hyperacusis in de geluidswereld van 'Tuner'

Bunn vertelt hoe een explosie in zijn tienerjaren en tijdelijke doofheid zijn aanpak van het delicate geluid en de kluiskrakerscènes van de film vormden.

Geluidsontwerper Johnnie Bunn voelde een onverwachte persoonlijke band toen hij het script las voor de aankomende film Tuner. Het verhaal draait om een pianostemmer die lijdt aan hyperacusis, een extreme gevoeligheid voor geluid die het personage een nieuw leven als kluiskraker laat leiden.

Bunn’s eigen ervaring met hyperacusis

Tijdens een panel op het Deadline’s Contenders Los Angeles-evenement herinnerde Bunn zich een angstaanjagend incident uit zijn late tienerjaren. Een explosie maakte hem korte tijd volledig doof. Hij trok zich terug in zijn kamer en draaide muziek van Public Enemy, waarbij hij de trillingen via de speakers voelde hoewel hij niets kon horen.

Zijn gehoor keerde na ongeveer twintig minuten terug, maar de daaropvolgende vier maanden bracht intense gevoeligheid voor alledaagse geluiden met zich mee. Bunn merkte op dat de aandoening mensen vooral treft door subtiele geluiden in plaats van harde.

Stille geluiden creëren voor het scherm

Die persoonlijke ervaring stuurde Bunn’s werk aan de audio van de film. Een koffieshopscène bijvoorbeeld vroeg om zorgvuldige lagen van zachte details zoals tinkelende theekopjes en achtergrondgesprekken. Juist die zachte elementen veroorzaken stress bij mensen met hyperacusis.

Luisteren naar echte kluizen in Londen

De productie vroeg ook om grondig onderzoek naar kluizen en hun interne mechanismen. Bunn besteedde veel tijd aan het bestuderen van de geluiden van tuimelaars en sloten. Een nieuw kantoor van een vriend in Londen’s Bank-district bood een bijzondere bron: enkele grote, oude bankkluizen die na een renovatie in het gebouw waren achtergebleven. Bunn kreeg de kans om er acht te testen.

Geen carrièreswitch in zicht

Bunn grapte dat het project hem even aan een alternatieve loopbaan deed denken. Hij lachte dat als geluidontwerp ooit zou mislukken, hij misschien kon terugvallen op kluiskraken. Uiteindelijk besloot hij dat het vak niets voor hem was.

I thought working on the movie, if the sound thing doesn’t work out, at least I’d be good at cracking safes. I think it is possible, but just not for me because I couldn’t quite get there.

— Johnnie Bunn, Sound Designer, Deadline Contenders Los Angeles panel

Tags bij dit artikel